Жә, тоқтат, ақсақал! Базаралыдан алмаған өшің бар ма? (Әуезов).
Тек, тантымай сөйле! Былғама Нұрғанымды (Әуезов)
Баған алақанын бір-біріне ұрып: моһ-моһ деп еді, етекке қарай желе жөнелді (Бөкеев).
Әукім-әукім ақ бұзау... (Тұрманжанов)
Құп, - деді де, қоштасып жүріп кетті агроном (Мұстафин).
Ассалаумағалейкум,- дей мен сақалды адамға қол ұсындым (Мұқанов).
Е, алақай, біздің тайынша! – деп баласы тайыншаның мойнынан құшақтады (Аймауытов).
Әттеген-ай, неғып біз бұлай болып қалдық деген ой әрқайсымызды қинады (Сейфуллин).
Уа, пәлі, нағыз әнші мұнан шықты (Нұрпейісов).
Бәлі-е, мынау Әсия ма ей?! (Хұсайынов).
- Хат? Кімнен хат? Ә-ә, бағана мен берген хат екен ғой (Сланов).
- Келін, ә келін! – деді ол шамды тұтатқасын (Мұқанов).
ответ:1 жоспар:
1.Орын алған жайт.
Оқиға мысық пен иттің арасындағы ұрыстан басталады.Мәтін жанашырлық жайлы.Ит мысықты қуалады,мысық шарбақтың басына шығып ап қорқып ысылдап отырады.
2.Екі баланың әрекеті.
Содан кейін бейтаныс әйел келіп мысықты құтқарады.Ал балалар қарап тұрады.
3.Бейтаныс әйел сөзі.
Балалар өз әрекеттерің қате екеніне таң қалады.Бейтаныс әйел мұндай жағдайда әрекет қылмай қарап тұру дұрыс емес екенін айтады.
4.Құтқарылған мысық.
Әйел сөзінен кейін балалар өз істерінен қатты ұялып,қателігін түзеуге ұмтылады деп ойлаймын.Балалардың тек сыртынан әрекетсіз қарап тұрғандары қате.
Объяснение:
