Ене қыран дүр-дүр сілкініп алды да, көкке самғады. Балапан айналасына жалтақтай, елеңдей қарап, біраз отыр-
ды. Кеудесінде намыс оты тұтанды. Қалт серпіліп, керегедей
қанатын жайып жіберді де, құлшына ұмтылып, қалықтай
жөнелді. Кеудесіне суық жел соқтығып еді, жүрегі жалындап,
ширыға түсті. Шыр айнала үйіріліп, аспанның төріне шық-
ты. Бағытын таңдағандай қалқып жүр.
ОСЫ СӨЙЛЕМДІ , СӨЙЛЕМ МҮШЕЛЕРІНЕ ТАЛДАУ ҚАЖЕТ...АСТЫН СЫЗЫП , КӨМЕКТЕСІҢДЕРШ КЕРЕК. ҚАЗАҚ ТІЛДЕН
