Только давайте без я не знаю!

Ай! Как ғой мен күзді сүйемін!

-Я да.

-А сен почему сен күзді сүйесің?

-Потому не бас менің күзбен күн туғыз-.

-У менің де.

-У сенің қандай айда?

-В қыркүйекте. Ал бас сенің?

-В қазанда.

-Понятно.

-А мен тағы күзді үшін оның көркінің сүйемін,қармақбаулар жабулы богрянцем, румяные егістіктер, алда жылдың ету кезіне ақырын және абыржымастан.

-Согласен.

-Эй! Қара-, парақ құлайды.

-Да. Тез барлық парақтар обьятия жерлерге дегенжығылады.

-У, бастың, бастың! Х-х-х-хол-л-лод-но!

-Д-д-д-да-а-а-а!

под-д-дул-л -Холодный желі!

-Очень суық!

-Ладно, әлі де.

-Пока.

-Завтра кездесеміз.

-Ага.Русский
Ах! Как же я люблю осень!-Я тоже.-А ты почему ты любишь осень?-Потому что у меня осенью день рождение.-У меня тоже.-У тебя в каком месяце?-В сентябре. А у тебя?-В октябре.-Понятно.-А я ещё люблю осень за её красоту, леса покрытые богрянцем, румяные поля, а также в ету пору года тихо и спокойно.-Согласен.-Эй! Смотри, листик падает.-Да. Скоро все листики упадут в обьятия земли.-У,у,у! Х-х-х-хол-л-лод-но!-Д-д-д-да-а-а-а!-Холодный ветерок под-д-дул-л!-Очень холодный!-Ладно, пока.-Пока.-Завтра встретимся.-Ага. 

Міне, қабағын түйіп жаңбырлы күз келді. Күз – молшылықтың, байлықтың, берекенің айы. Қырман басы тазаланып, бау – бақша жиналады.аспанды суық бұлт торлап алды. Түс мезгілі болса да, қала іші түнеріп тұр.Ауыр- ауыр бұлттар тарқап, қиғаштай құйылған нұрлы шуақтан айнала құлпырып, мамыражай күйге енді. Иілген қайың бұтағындағы жұқа, сары жапырақтар самалмен дірілдеп тұр. Біз бақ ішіне кірдік. Бақ іші сары бояуға малынып тұр, тып- тыныш. Жаздағыдай құстардың әсем үні естілмейді. Тек табан астындағы тапталған жапырақтардың судыр- судыр еткен дыбысы бақтың тыныштығын бұзғандай.Ағаш жапырақтары ұша жөнелді. Біз үлкендердің «үстеріңді лас қылмаңдар!» дегенін ұмытып, жұп- жұмсақ жапырақтардың үстінде аунап ойнадық. Қайың жапырақтарынан гүл шоқтарын жасадық. Ауа зілдене түсті. Көгілдір аспанға шыға келген бұлттар бірте- бірте қоюланып, жаңбырдың лебі есті. Әуелі ірі- ірі тамшылар батылсыз тамды да, кейін үдеп кетті. Жаңбыр тамшылары есікті, терезені, қаңылтыр шатырды қақылай жөнелді. Көше іші суға толып, ойық жерлерде көлшік пайда болды. Адамдар оны «жаңбырлы күз», «суық күз», «қара күз» деп, айыптап жатады. Ал біз оны «алтын күз» дейміз.