Выписать надо глаголы и обозначить их времена,

Біздің әрқайсымыз қай жерде болса да адамдарға жақсылық жасай алады. Басқа адамға қауіпті жерде жол жүруге, баласы бар әйелді немесе мүгедек әйелді кезекке жіберуге, қиын уақытта көмек қолын беруге, қайғыны бөлуге көмектесу — бір адам басқа адамға көмектесе алатын және көмектесуі тиіс барлық жағдайларды санамауға болмайды. Бастысы — өтуге емес, отступив, құдықтарына жіберуге көз жаққа қашан сенімен бірге көлікте егде адам немесе мұқтаж твоей. Әрбір, тіпті шағын ісіңіз, ең алдымен өз жаныңда жағымды сезім қалдырады. Өкінішке орай, біз адамның осы тамаша сапасы туралы сирек айтамыз. Бұқаралық ақпарат құралдары да бізді осы мәселемен ауырмайды. Және бекер. Бүгінгі күні біз "оралған", "тік" адамдардың басым көпшілігі "лохтар", олардың анықтамалары бойынша, яғни сезіп, жанасатын, көмектесуге ұмтылатын, "өмір сүре алмайтын", "ақша жасай алмайтын" адамдардың барлығы мен бәрінен асып кетуінің куәсі болып табыламыз. Мұндай бай киім, бірақ бос жан. Міне, ол немесе ол: Әдемі киім, сұлулық бар, Түнгі және күн дискотекасында. Вихилятись сән бар Сен кім? Қайдан? Мен кім? Біздің туған өлкеміз қандай? Орман шабу саған не, Таза суды улану, Рудың ата-бабаларын қорлау керек пе? Сочиняя бұл шығарма вспомнила туралы жағдайда, ол оқиға менімен беру. Қазір көріп отырғанымыздай, шетелдік парк ұшады және жас ағаштар өскен жерде ғана қонады. Барлық поломали, испортили. Ағаш арасында кішкентай шырша да болды. Мен оған келіп, " олар сені қалай!"Шешіп отырып, басы үлкен торабы, вынула сучок, колол шыршаны, отвела жағына екі бұтағы, зажали. Деді: "Өмір Сүр!" Бір аптадан кейін құтқарылған ауылға қайта қарауға келді. Мен қараймын: жасыл киімде шырша тұр, бұтақтарды еркін лақтырдым. Осындай көңілді, бақытты, Мен де күлімсірегім келді.

1998 жылы 6 мамырда - еліміз президенті Н.Ә. Назарбаев Ақмола қаласын Астана деп атауға жарлық шығарды. 1998 жылғы 10 маусымнан- жаңа астананың ресми тұсаукесері болып өтті. Содан бері осы күн Астана қаласының туған күні ретінде мерекеленеді.

«Астана-бас қала» - деп айтылуында үлкен сыр жатқан секілді. Ата-анаммен Астана қаласына Қала күнін атап өтуге барғанымда оған мен көз жеткіздім. Жаңа астанада бой көтеріп жатқан көп қабатты үйлер жаңаша сәнмен, ерекше көрікпен салынып жатыр екен. Қаланың әсемдігіне қарап көзің тоймайды. Шет елдердегі қалалар секілді. Жаңа қаланың ортасынан бой көтерген Бәйтеректің, Ақ орданың, Үкімет үйібәрі-бәрі де ерекше сәнмен орын тепкен. Әсіресе алаңқайларға егілген,қазақша өрнекпен бейнеленген қызыл- жасылды гүлдер, жан-жағына салқын леп таратып тұрған түрлі-түсті фонтандар, халқымыздың ертегі-дастандарынан алынған ертегі кейіпкерлерінің мүсіндері менің көз алдымнан ешқашанда кетпейтін шығар. Сонда жүріп жанымда сыныптас достарым болмағанына өкіндім. Мүмкін биылғы оқу жылында сыныпымызбен ұйымдасқан түрде Астана қаласына барармыз деп ойлаймын. Бұл менің ғана емес, көптеген достарымның арманы. Ал жақсы нәрсені армандау, жақсы ниет жасау кез-келегн қазақ баласына тән қасиет.