Шәкәрім Құдайбердіұлы (11 шілде (23 шілде) 1858-2 қазан 1931) – ақын, жазушы, философ, тарихшы, композитор. Абаймен замандас әрі інісі, әрі ол негізін салған реалистік әдебиет дәстүрлерін алға апарушы ізбасары. Өзі өмір сүрген ортаның қоғамдық-саяси және әлеуметтік сыр-сипаттарын керебілуде, қоғам мен адам табиғатындағы кемшіліктерді зерделеуде, туған халқына түзу жол көрсетуде Құдайбердіұлы Абай бағытын ұстанды. Шәкәрімнің әкесі Құдайберді Құнанбайдың Күңке деген бәйбішесінен туған, яғни Абайдың туған ағасы. Шәкәрім бес жасында ауыл молдасына оқуға беріледі де онда жеті жасына дейін оқиды.
1 Өмір мынау, өмір сонау ағаш қой, Өмір мынау, өмір бітпес ағыс қой. Қайта өрлеп, өзге сеніп қатадан, Өмір мынау кім озады жарыс қой. Өмір мынау кімге тозақ, кімге шөл, Өмір мынау кімге жұмақ...
2 Менің болашағым! Осы адамдар болашак десе менің ойыма бірден қандай мамандық иесі болатыным сап ете қалады.Болашакта мен омиримды озымнын кызыккан мамандагымды тандап жумысымды алга карай дамытамын.
3 омир соншалыкты судай агып барады . Адамдар тусынбей калады. Уш айлык демалыста бытып мектепке шыктык. Бырыншы ай бытып екыншы айды окып жатырмыз. Уакыт калай откенын тусынбей каламын
