Відповідь:
Існує багато в приготування білої їжі: молочні продукти отримують шляхом варіння, бродіння, перетравлення, бродіння, варіння, фільтрації, сушіння. За винятком конячого та верблюжого молока та певної порції іншого молока для сироватки, його потрібно варити відразу після доїння. Однак верблюже молоко кип'ятять і додають у чай, якщо воно не шубат. Р. Каруц писав, що казахи з Мангістау додавали в чай кобиле молоко, а чай смакував фрукти та овочі і був особливо освіжаючим.
Кочівники вживали більше кисломолочних та кисломолочних продуктів, ніж варене молоко. Оскільки виробництво кисломолочних кисломолочних продуктів не підходить для довготривалого зберігання молока, факт, що ферментовані молочні продукти є особливо засвоюваними та заразними в організмі людини, сформував раціональний б приготування ферментованих білих продуктів. Винахід кількох методів бродіння та виробництва молока кочовиками був цінним внеском у світову цивілізацію.
Варене молоко додають у чай, і часто його п'ють лише діти. З цього кип’яченого молока ми продовжуємо отримувати наступні продукти: плавлений кефір, проціджуємо його в сир, вливаємо йогурт у кипляче молоко, робимо білий сир, а якщо кип’ятимо, отримуємо червоний сир. Кобиле молоко кобали ферментується в кумис, верблюже молоко ферментується в шубат, а варене коров'яче молоко ферментується в коров’ячому кумисі. Соломку відварюють на вершковому маслі, а сироватку, що залишилася, відварюють для отримання глистів і сушать. Відфільтрувавши глистів у мішечку, вони кладуть їх назад у тепле молоко, приготоване в горщику, вбирають молоко, добре перемішують, фільтрують, сушать і роблять крупу.
Відкиньте з червоного сиру решту жовтої води, поки вона не загусне і отримаєте солодкий сироп. Її можна варити, поки не покласти на соломинку або кефір. Швидке перетравлення ферментованих і ферментованих форм, а не самого молока, пов'язане з швидким і легким перетравленням готового продукту в шлунку людини. У цьому сенсі ягня і
Не дарма теляче яйце використовується як дріжджі
Пояснення:
Абай (Ибраһим) Құнанбайұлы (1845-1904) — ақын, ағартушы, жазба қазақ әдебиетінің, қазақ әдеби тілінің негізін қалаушы, философ, композитор, аудармашы, саяси қайраткер, либералды білімді исламға таяна отырып, орыс және еуропа мәдениетімен жақындасу арқылы қазақ мәдениетін жаңартуды көздеген реформатор. Абай ақындық шығармаларында қазақ халқының әлеуметтік, қоғамдық, моральдық мәселелерін арқау еткен. Абай Шығыс пен Батыс мәдениеті мен өркениетін жетік білген.
Абай 10 тамыз 1845 ж. қазіргі Семей облысының Шыңғыс тауларында Қарқаралының аға сұлтаны Құнанбайдың төрт әйелінің бірі, екінші әйелі Ұлжаннан туған.
Ақынның арғы тегі Орта жүз Тобықты Арғын ішіндегі Олжай батырдан басталады.
Болашақ ақын сабырлы мінезімен, кең пейілімен ел анасы атанған “кәрі әжесі” Зеренің таусылмайтын мол қазынадай аңыз ертегілерін естіп, абысын-ажынға жайлы, мінезі көнтерлі, әзіл-қалжыңга шебер, жөн-жобага жетік өз анасы Ұлжанның тәрбиесінде өсті. Абай әуелі ауылдағы Ғабитхан молдадан сауатын ашады да, 10 жасқа толған соң 3 жыл Семейдегі Ахмет Риза медресесінде оқиды. Бұл медреседе араб, парсы тілдерінде, негізінен, дін сабағы жүргізілетін еді. Медресенің үшінші жылында Абай Семей қаласындағы “Приходская школаға” да қосымша түсіп, орысша сауатын аша бастайды. Бірақ бұл оқуын әрі жалғастыра алмай, небәрі 3 жылдан соң оның мұсылманша да, орысша да оқуы аяқталады.
Абайдың басқа балалардан алымдылығын аңғарған Құнанбай оны елге шақырып алып, өз жанына ертіп, әкімшілдік-билік жұмыстарына араластырмақ болады. Сөйтіп 13 жастағы Абай ел ісіне араласады.
Патша үкіметінің отаршылық саясаты мен парақор орыс әкімдерінің жергілікті би-болыстардың арамза әрекеттерін айнытпай танып, көкірегінде жиркеніш сезімі оянып,осы мақсатпен болыс сайлауына түсіп, жеңіп шығады да, 1876-1978 ж. Қоңыр-Көкше еліне болыс боладі. Бұл жылдары Абай өз қолындағы билікті пайдаланып, әділдік таразасын тең ұстауға күш салды.
Ақын саяси қызметі үшін 1870 жылдары Санкт-Петербургтен Семейге айдалып келген Михаэлиспен, 80-жылдарда орыс демократтары Н. И. Долгополов, А. А.Леонтьевпен танысады.Болашақ ақынның дүниеге көзқарасының қалыптасуына оның озық ойлы орыс зиялы қауымының өкілдерімен араласуы орасан зор ықпал етті. Абай — ұлы ақын әрі ойшыл. Ол өз төңірегіндегі адамдардың, жақындары мен шәкірттерінің бойындағы өз халқына риясыз берілгендікті, оның мүдделерін қорғау қасиеттерін қолдап отырды. Ұлы ақын жас ұрпақты имандылыққа, адамгершілікке, ғылым-білім үйренуге шақырды. жастарды бес нәрседен — өсектен, өтіріктен, мақтаншақтықтан, еріншектіктен, бекер мал шашпақтықтан қашық болуға, бес асыл іске — талап етуге, еңбекті сүюге, терең ойлай білуге, қанағатшыл болуға, қайырымды рақымшылық жасауга шақырды.
1875 жылы Қоңыркөкше елінде өткен сайлауда жеңіп шығып, 1878 жылға дейін болыс болады. Қазақ халқының дәстүрлі ел билеу жосындарын, әдет-ғұрып заңдарын жетік білетін Абай ел ішіндегі әр алуан әкімшілік-құқықтық реформаларға белсене араласады
