Оқыдым, көп-көп түрлі ертегілер. Бәрінен де маған ұнады ертегі "етік киген Мысық" және оның бас кейіпкері - етік киген Мысық. Оның жақсы мәнерде, ол дұрыс қызмет етеді иесіне, ол ақылды, қу, ақылды. Ол әлі жақсы көреді, ол еңбекқор. Оның иесінің аты "Маркиз" Қарабас , бұл есімді оған өзі мысық. Менің осылай болуы, кот: дана, хитрым, департаментінде ержүрек және еңбекқор. Менің сүйікті ертегі кейіпкері — Иван-царевич орыс халық ертегісі "Иван-царевич және сұр қасқыр" . Бұл кейіпкер полюбился маған көптеген өз адами қасиеттерімен. Басында ертегі, біз көреміз, ол болды ең адал үш ағайынды. Әкесі тапсырды атындағы караулить бақшасы, онда ағалары барлық проспали. Әкесіне сол деп ешкім көрген жоқ. Ал Иван-царевич барды стеречь бақшасы, онда ол тіпті отыр, орын алуы қорықтым, прилечь. Сондықтан мен көріп, Жар-құс, ол клевала алтын алма.
Туған жер, кіндік қаным, тамған жерім, Шыр етіп, жарық дүние келген жерім. Бөленгем, ақ бесікке сонда алғаш, Айналдым, мен өзіңнен туған жерім. Бұлақтар бастау алған Алатаудан, Өзен боп Аспарамдай сарқыраған. Кең дала, сай-төбелі, шыбырым бар, Бұл менің, туған жерім Қызыл Еңбек. Жаз жайлау болған сонау Қасқасуым, Көк майса, қызыл, сары гүлге толған. Арша мен шырша өскен тау бөктерлеп, Айналдым жер ұйығым туған жерім. Тастақты мекен еткен менің елім, Бау-бақшаң жайқалады туған жерім. Еліме нәр бергіңде, сән бергіңде, Көркейіп, гүлдене бер туған жерім.
