Сегодня, я хотела бы написать о моем любимом писателе Абае Кунанбаеве. «Абай»-ведь это не имя , а прозвище данное, любимой, мудрой бабушкой, что означает –внимательный, осторожный.
Сегодня мы отмечаем 175-летие со Дня рождения великого Абая, почему он великий и мой любимый автор? На эти вопросы я хотела бы ответить.
Впервые о нем я узнала на уроках литературы в начальных классах, но нужно отметить, что заучивая его стихотворения, я не вникала в их смысл.Уже в пятом классе прочитав, его слова назидания, я стала понимать насколько актуальны его слова по сей день. К примеру в его стихотворении: «Әсемпаз болма әрнеге...», что означает: «Если ты талантлив, гордись,и надежным лишь кирпичом в стену, строящуюся ложись. Убегающий - видит путь, догоняющий - вслед спешит. Воля с разумом их ведут. Справедливость - вот свет души. Такой перевод я нашла в различных источниках, хотя литературный перевод не так легко перевести. Эти слова я нахожу современными, так как такие человеческие качества как: Ум, мудрость, справедливость, хваставство, жадность, сплетни, есть и сейчас, почему же люди стремятся к добру, делая неправильные поступки? Ведь все люди,хотят доброго к себе отношения, а поступают не по доброму. Читая, его мудрые слова, я сделала вывод, что люди, совершая и проявляя отрицательные черты характера, все равно приходят к добру, так как доброта-это гармония природы.
Содержание работы:
Если прикрепленный файл не отображается, перегрузите страницу
Сведения О Работе
Конкурс, в котором автор работы принял участие: Международный конкурс сочинений 2019/2020
Направление педагогики: Филологические дисциплины
Форма представления работы:
Дата публикации работы: 20.01.2020
Сведения Об Издании
Наименование издания: "Наука и образование ON-LINE"
Сетевое издание (сайт) зарегистрировано Роскомнадзором, свидетельство ЭЛ № ФС 77 - 70153 от 30.06.2017 (предыдущее Эл№ФC77-49690 от 26 апреля 2012). Возрастная категория сайта 6+
Корман М.О. - ответственный редактор
Учредитель: ООО "МЦНИП"
Гл.редактор: Скопин О.В.
Единый Call-центр тел.:
+7(912)728-17-80
Email:
[email protected] in your application
Сайт издателя:
mcnip.ru
Лицензия На Образовательную Деятельность
Лицензия на осуществление образовательной деятельности №1686 от 01.11.2019.
Открыть лицензию
Архивы СМИ
Архивы СМИ
Выберите месяц
Выберите месяц
Информация
Академический глоссарий
Публикационная этика
участнику конференции
Правила размещения конкурсных работ на сайте
Подпишитесь На Новости В Facebook
Пользовательское соглашение Политика конфиденциальности Публичная оферта
Международный центр научно-исследовательских проектов © 2005-2020
Ұлттық сөз өнері зергерлеріміздің бірі, қай шығармасы болсын оқырманды бейжай қалдырмайтын қарымды қаламгер Оралхан Бөкейдің соңғы туындысы «Атау кере» романының атының өзі бірден елең еткізеді. Өйткені «атау кере» сөзі ел ішінде адамдардың күнделікті қарым-қатынасында қолданыла бермейтін, сирек жағдайда, шанда бір ашынған ахуалда, болмаса шарасыздықтан айтылатын салмақты, зілді, ауыр ұғым. Шығармашылығында жеңіл мазмұн кездеспейтін Оралханның дәл осы күрделі тақырыпқа барып, әрі оны өзінің дәстүрлі шеберлігіне тән деңгейде ширатып, ширықтыра отырып жазғаны заңдылықтай қабылданады.
«Атау-кере» повесі бүкіл адамзаттық мәселелерді қозғайды. Повесть оқиғасының басында Еріктің реалистік сипаты басым болса, шешімінде мифтік сипаты байқалады. Қаламгер адамдар өмірін аралар дүниесіне ұқсатады. Еріктің көк басты сонаға айналып кетуі және Қатын суының арғы бетіндегі жұмбақ қыз – символ. Ерікті мифтік бейне ретінде қараудың өзі оның құбылуына байланысты. Бір түрден екінші түрге ауыса алатын – тек миф кейіпкерлері. Повесть соңында Еріктің құбылуына мән бере отырып, бұл повесті «Повесть-миф» деп атауға болады. Повестегі Шал образында романтизм сарыны байқалады. Шығармадағы Шал да, Таған да қоғамда бет алған адамның рухани әлсіреуінен шығудың шығар жолын, амалын табуға тырысады. Бірақ табиғат аясында қалудан басқа жолды көре алмайды. Сондай-ақ шығармадағы Тағанның табиғат туралы ойлары былайша беріледі: «... Табиғат жаратқан алқам-салқам болмайды, ол - әмісе әдемі, әмісе сүйкімді, әрі шыншыл, әрі ақылды, сондықтан да адамдар секілді қателеспейді. Табиғат – мәңгілік тірі, өтірік айтпауды, алдап – арбамауды табиғатан үйрену керек, өйткені ОНЫҢ (табиғаттың) жүрегі таза».
Шығармада жеңіліс пен жеңіс, түңілу мен үміт, қиянат пен қайырым, аярлық пен адамдық, марғаулық пен махаббат арасындағы тартысты күрес, өткен тарих пен бүгінгі нақтылықтың ажырамас аясындағы ұлт тағдыры мен келешегі таразыға тартылған романның кесек-кесек идеяларының түйіні кульминациялық сәтіне жетіп, ширақ та шымыр тарқатылады. Шеберлік құдыреті дегеніміздің құпиясы да осы болса керек!