1. Оқу эмпатияның деңгейін жоғарылатады
Кейбір зерттеулерге сәйкес, көркем әдебиет адамдарға жанашырлық сезімдерін дамытуға көмектеседі. Көптеген әңгімелер, телешоулар, тіпті кейбір видео ойындар адамдарға деген жанашырлықты арттырады және оларды мейлінше жауапкершілікпен етеді.
2. Ойлаудың икемділігін дамытады
Оқырманды терең ойлануға мәжбүр ететін жұмыс ойлау икемділігін арттыра алады. Өлең мәтіндерінде көптеген метафоралар мен аллегориялар бар. Бұл оқырманды автордың белгілі бір сөздерге енгізген бөлшектері мен мағыналарына мұқият болуға мәжбүр етеді.
Поэтикалық мәтіндерді оқыған адамдар кішкене нәрселерге назар аударып, сөздерді қайта ойластыруға дағдыланған. Өлеңді оқу арқылы біз өз ойымызды қалай жақсы жеткізуге, адамның мінез-құлқын талдауға, жағдайға бейімделуге және мәселелерді шешудің мағыналы жолдарын іздеуге үйренеміз.
3. Шығармашылықты арттырады
Оқу процесі көбінесе шығармашылық деңгейінің жоғарылауымен байланысты. Үнемі көркем әдебиетті оқитын адамдар консервативті емес және екіұштылықтан ұялмайды. Олар әлдеқайда креативті және еркін.
Көркем әдебиеттің түсініксіз сипаты адамдарды атиптік емес шешімдер қабылдауға және заттарға басқа қырынан қарауға шақырады. Бұл шығармашылықтың кілті
жағдайды дамытудың әртүрлі нұсқаларын қарастырсақ, жаңа мүмкіндіктерді көру оңайырақ болады.
4. Мидың жұмысын жақсартады
Бір зерттеуде ғалымдар роман оқығанға дейін, кезінде және 5 күннен кейін қатысушылардың миын сканерлеп, кейбір неврологиялық өзгерістерді байқады.
Қандай әдебиетті оқымасақ та, кітап оқығаннан кейін адамның ақыл-парасаты бірнеше күн ішінде арта түсетіні дәлелденді .
5. Оқу наным-сенімдермен күресуге көмектеседі
Басқа адамдардың әлемін зерттей отырып, біз кейбір наным-сенімдерден арыла аламыз.
Мәселен, Гарри Поттер туралы әңгімелерде өскен балалардың иммигранттарға, босқындарға және гомосексуалистерге көбірек адалдығы туралы зерттеу жүргізілді. Тарих бойы Гарри Поттер және оның достары оқырмандарға төзімділік пен төзімділікке үйретеді.
Менің теңізге бірінші сапарым. Алты жасымда ата-анаммен бірге теңізге бардым. Біз ұзақ уақыт бойы пойызда жүрдік, содан кейін автобуста, ақырында Евпаторияға қол жеткіздік. Бұл Қырымдағы теңіз қалашығы, таулар мен ормандарсыз. Климат дала аймағына жақын, сондай-ақ жаңбыр аз және құрғақ шөлейт. Ағаштар сирек кездеседі, бұталар көп өседі.
Теңіз мені сұлулығымен, өлшемдерімен, әсіресе, түстердің реңімен таң қалдырды. Ол әрдайым әртүрлі. Таңертең күн көтерілгенде, ол күн сәулесінде қызғылт. Барлық Радуга түстерімен құйылады және кішкентай барашкалар толқынмен жүгіреді. Пушкиннің ертегісі сияқты жарты күн бойы" ол ойналды", үлкен толқындар жағаға шығып, қайтадан теңізге кетті. "Мүмкін шторму!"- жергілікті тұрғындар ескертіліп, дұрыс болды. Жүздеген құстар жағаға ұшып шығып, жағымсыз дауыспен айқайлады. Мұнда ақ шағалалар да балық іздеуде жүрді,және құмда бірдеңе жинастырды. Біз оларды бөлкемен тамақтандырдық, олар тұмсыққа алып, жаққа кетті. Теңіз тек бұрынғы жасыл түсті қара түске айналды. Жаңбыр шелек сияқты және тез аяқталды. Сол жерде күн шығып, сорылды. Және тағы да көк, жарқын түсті теңіз.
Содан бері теңізді жақсы көрдім. Осы сапардан кейін мен теңізде бірнеше рет болдым, бірақ алғашқы әсерім менің өмірімде есте қалды.
Перевод: Моя первая поездка на море.Когда мне было шесть лет, я впервые с родителями поехала на море. Мы долго ехали на поезде, потом на автобусе и ,наконец-то, добрались до Евпатории. Это приморский городок в Крыму, без гор и лесов. Климат ближе к зоне степей, также мало дождей и дуют суховеи. Редко встречаются деревья, больше растут кустарники.
Море поразило меня своей красотой, размерами и, особенно, оттенками цветов. Оно всегда разное. Утром, когда восходит солнце, оно розоватое в лучах солнца. Переливается всеми цветами радуги, и маленькие барашки бегают по волнам. В полдень, как в сказке Пушкина, «оно разыгралось», огромные волны бросались на берег и снова уходили в море. «Быть шторму!»-предупреждали местные жители и оказались правы. Сотни птиц слетелись на берег и кричали неприятными голосами. Здесь ходили и белоснежные чайки в поисках рыбы, и гордые бакланы что-то собирали на песке. Мы их покормили булочкой, которую они, взяв в клюв, уходили в сторонку. Море только что бывшее зелёного оттенка превратилось в чёрное. Полил дождь как из ведра и быстро закончился. Тут же выскочило и засияло солнышко. И вновь море голубого, яркого цвета.
С тех пор я полюбила море. После этой поездки я не раз была на море, но первые впечатления мне запомнились на всю мою жизнь
