Время - это жизнь. Мы дышим, спим, разговариваем... Любое движение, любой момент представляет из себя часть всего времени. Оно дается нам даром, на всю жизнь, поэтому мы так небрежны в обращении с ним.
Оно дает нам жизнь, лечит душевные раны, делает нас старше, опытнее и мудрее. Дает насладиться всеми моментами существования, а после - убивает. Оно скоротечно, поэтому его нельзя тратить на всякие глупости, если ты хочешь провести жизнь так, чтобы к ее концу можно было не бояться исчезнуть, думая при этом о том, что еще много чего не сделано. Время нужно ценить.
Некоторые люди в детстве мечтали поскорее вырасти, а сейчас, когда это случилось, они снова хотят вернуться в Нельзя торопить время, проявляя нетерпение: скорее бы закончить школу, потом вуз, скорее бы на пенсию, скорее бы на ... кладбище? Нужно стараться жить настоящим, не забегая вперед. Если сожалеть об утраченной молодости, негодовать о приближающейся старости - время будет идти в разы быстрее, приближая тебя тем самым к смерти. Безусловно, жизнь не хочется терять, особенно если толком и не начинал ее.
Объяснение:
мәселе.
Қазақта «Отан – отбасынан басталады» деген дана сөз бар. Шынында да әр азамат үшін Отан деген ұғымнан кейін отбасы тұрады. Отбасы Отанның әрбір мүшесін дүниеге әкеліп, қанатын қатайтып, ортаға қосатын маңызды орта. Дананың да, ғалымның да ең алғаш тәлім-тәрбие алып, өмірге көзқарасы қалыптасатын орын, ол отбасы. Қазақ қоғамында отбасы берекесі оның толыққандығында. Ата мен атаның тәрбиесі қатар жүрген жерде жақсы азамат қалыптасарына да сенім мол.
Қоғамның қазіргі даму кезеңінде болып жатқан әлеуметтік, саяси және жаңа технологиялық өзгерістерден, ұрпақ тәрбиесіндегі бетбұрыстардан білім мен тәрбие жүйелерінің ісін жаңа сатыға көтеру қажеттілігі туындап отырғаны мәлім. Осыған орай, бүгінгі таңда қоғамның ұлттық мәдени тұрғыдан кемелденуі жастарды өз халқының рухани қазынасымен, ұлттық тәрбиенің озық, өнегелі дәстүрлерімен тереңірек таныстыру, соның негізінде жеке тұлғаны қалыптастырып, оның шығармашылық, рухани мүмкіндіктерін дамыту көзделеді. Өйткені, еліміздің болашағы, оның материалдық және рухани дамуы жастардың білімі мен тәрбиесінің деңгейіне байланысты.
Қай халықтың тәлімгерлік тәжірибесі болмасын, ол адамзат атаулыға ортақ рухани қазынаның құрамдас бөлігі. Қазақ халқының да мәдени жетістіктерін, қанына біткен адамгершілік, имандылық, балажандық, еңбексүйгіштік, қонақжайлылық, отаншылдық, т.б. қасиеттерін танытатын тәлімгерлік тәжірибесі бар. Онда кешегі өткен данагөй қариялар, ғұлама ойшылдар, шешен-билер, батырлар мен ақын-жыраулардың философиялық болжамдарының, психологиялық пайымдауларының, педагогикалық тұжырымдарының өшпес ізі жатыр.
