На казахском ●

{там есть тема посмотрите внимательней}

120 слов​

Музей президентский центр культуры республики казахстан, библиотечного дела, художественного и музыкального искусства в сфере научно-исследовательских и культурно-просветительное учреждение. центр создан в 2000 году. сбор памятников и культуры, президентский центр культуры, исследований, рассматривает вопросы использования национального культурного наследия страны. культура на территории позволит получить представление о времени. цель музея – памятников и культуры, накопления, систематизации, хранения и исследования. в сфере музейного дела, музейного научно-методического центра. в галерее собраны экспонаты археологических и этнографических музея материальной и духовной культуры. залы и галереи, расположенные в музее президентского центра культуры рк в следующем: при входе в зале – атриуме республики казахстан «государственные символы и атрибуты», «в общественно-политической жизни», галерея, «егемен казахстан», художественная галерея, зал золота и драгоценных металлов, археологичесая галерея. в создании экспозиций комплексно-тематические принципы сохранились. фотодокументальный фонд музея, археологии, изобразительного искусства, бонистика и нумизматика, редкие книги, одежда, оружие, мебель, посуда, предметы конской сбруи, ковры-текстильные изделия,.казахские народные инструменты сарыбаева, и. н.ювелирные изделия из коллекций тасмагамбетова. 

Ақтамберді жырларында азаттық күрестің басты мақсаты өз алдына ел болу, төгілген қанның өтеуі бейбіт тіршілік, азат ел, мамыражай тіршілік дегенге саяды. Оны «қой үстінде бозторғай жұмыртқалаған» жұмақ заманда тəуелсіз елдің тыныштығын ел арасындағы дау-жанжал бұзбаса, береке-бірліктің құтын қашырмаса деген тілек қатты толғандырады.

Жастайынан қанды қырғынды көріп, соғыстың бел ортасында жүргені дала шайырының жігерін жани түседі. Майданда біраз қалмақтың басын қаққан Ақтамберді «Балпаң, балпаң кім ба толғауында [3; 61, 62] батырлыққа үндеп, дұшпаннан именбеуға ұран салады:Ақтамберді жыраудың XVIII ғ. айтқан бұл сөзі бүгінгі ұрпаққа арналғандай көрінетіні несі екен?! Сөз өнерінің өміршеңдігі деген осындай бір өлшемдермен өлшенсе керек. Əр сөзді əркім өзіне қабылдайтындай немесе соны терең ұғынып, қабылдай алатындай дəрежеде болғанымыз жөн сияқты. Əдебиет — шаң басқан, мұражайда қат-қат жатқан сары қағаз емес, тірімізде тіршілікке аса қажет ауа, су жəне наннан кейінгі қажеттілік. Сəуегей жыраудың соны алдын ала көргеніне, болжампаздығына таңырқайсың...