ШЫҒАРМАДАН ҮЗІНДІ КЕЙІПКЕР КЕЙІПКЕРДІҢ БЕЙНЕСІ, МІНЕЗІ Тұрып киініңдер де, дайын болыңдар! Шекарадан фашист армиясы өтіп кетіпті. Біздің полкте соғыс дабылы соғылғалы бес минут болған екен,— деп қысқа жауап қатты да, майор Жамалы мен Серігінің беттерінен сүйіп, киімдерін апыл-ғұпыл түзей салды да, үйден жүгіріп шыға жөнелді...
Жамал әрі ойлап, бері ойлап, Серікті атасы мен әжесінің қолынан алып келгеніне қатты өкінді. Жап-жас баласының ендігі күндері немен шектелмек? Көңілінде ешбір күдігі, ойында ешбір алаңы жоқ сәби енді жау оғынан бұқпантайлап, бас сауғалап жүрмек пе?
–Мынау сенің мамаң ба? –Мамам. Менің мамам!- деп іркілмей жауап берді. Серік жауабы соққы көріп тұрған ана жанына ерекше бір қозғау салғандай еді осы кез. Бала мінезі, бала өжеттігі Анна Ивановнаны да жігерлендіре түскендей болды...
Тамара ұзаң тұрмады, бұрынғыдай емес, салқын ғана сөйлесіп, село орталығына қарай жүріп кетті. Анна Ивановнаның ойлаған күдігі Тамараньің залымдық әрекетінің үстінен дәл шықты.
