Дуадақ Шілде айының басталған кезі. Аспан айналып жерге түскендей... Жеңіл мәшинедемiз. Даңғыл дала жолының екі жағы қаптаған шөпшілер. Біз елсіз қырға шықтық. Ақ селеудің арасынан шөл еркесі, сескенуді білмейтін алып дуадақты көрдік. «Мен атамын, мен атамын!» – деп таласып қалдық. Ортамыздағы агроном Бектемір: - Атпаңдар, бізден үрікпеуіне қарағанда, бұл дуадақтың осы маңда балапаны бар. Обалына қалмаңдар! - деп бәйек болды.
