Сибан елі Ұлпанды неге  «Әулие Ұлпан» атады? ​

Мухтар омарханович ауэзов родился 28 сентября 1897 года в урочище чингизтау абаевского района семипалатинской области. будущий писатель рос под духовным влиянием абая. отец омархан и дед ауез – люди культурные, высоко чтили великого поэта, соседа и друга семьи.много сил воспитанию внука отдавал дед ауэз. он был неистощимым рассказчиком народных сказаний, учил внука грамоте, он же привил мухтару любовь к , к поэзии абая.“мне с детства стали известны произведения абая. мой дедушка ауэз был его другом. дедушка заставнуков, помногу раз перечитывать и оригинальные, и переводные стихи поэта. особенно строго требовал он, чтобы мы знали наизусть письмо татупил в семипалатинскую учительскую семинарию. здесь начинается его знакомство с и зарубежной классикой.   мұхтар  омарханович  әуезов  1897  жылдың  28қыркүйегінің  чингизтау  абаевского  урочищесемипалатинской  облыстың  ауданының  туды.  келешекжазушы  абайдың  рухани  ықпалының  астында  өсті.  әкеомархан  және  ата  ауез  -  мәдениетті  ,  жоғарыұлы  ақынды,  көршіні  және  отбасының  досыныңардақтады. көп  күшті  немеренің  тәрбиесінің  ата  ауэз  тапсырды.  олхалықтың  жырының  неистощимым  әңгімеле-  болды,немерені  сауатқа  оқыды,  ол  ғой  мұхтарға  көңілдіәдебиетке,  абайдың  поэзии  баулыды. "маған  жасынан  алмасқа  абайдың  туындылары  белгілі.менің  атам  ауэз  ол  доспен  болды.  ата  бізді,  немерелерді,помногу  ретті  қайта  оқы-  та  ақынның  төл,  да  аудармалықөлеңдерін  мәжбүрледі.  айрықша  қатал  ол  сұрады,  чтобыбіз  жатқа  татьяны"  хатын  білдік,  -  впоследствии  м.  әуезовеске  алды 

Қыстың желтоқсан жұлдызы. Қар көптен жауып, нағыз қыс болды. Күн әбден қысқарған. Күннің көзі көрінсе де жылынбайды. Өзенді, көлді мұз қаптап, жұрт үстімен жүре бастады. Қалың қардан шөптің басы көрінбейді. Қыс күні аяз күшті болып, үскірік борандар да аз емес. Орман қарайған, ішінде қүстарды көре алмайсың, қоян күндіз жасырынып, түнде ғана жүгіріп жас ағаштарды кеміріп жүр. Иелері жылы қораға шөп салып бағып-қақса да, қысты күні үй хайуандарына да бапсыз. Адамның өзі де суықтан қорғанып үй салып, жылы киім киіп, үйлеріне от жағып, дәйім жұмыстарынан қала алмайды. Қыстыгүні жылқышыларға бек қиын: қандай суық борандарда күні-түні далада жүргені, қасқырдан бір қорқып, бораннан екі қорқып, бейшараларда тіпті рақат жоқ. Жалтаң аяз көбінің беттерін қарыған. Шилі бет байғұстар желге де қарсы қарай алмайды. Сабаққа мезгілімен жүретін баланың да ертеңгі аяз есінен көпке дейін шығатын емес.