─«Үйді ұрмаңдар! Тоқтаңдар!...»
Батыр түсті атынан.
Ол есікке үңілсін,
Өңкей егін-жас бала,
Емшек үшін, күн үшін,
Аңырайды, жылайды.
Түн бүлініп кеткен ел,
«Алармыз» бен «күн туса»,
Жұртта қалған өңкей төл...
Қозыдайын шулайды...
─«Аттарыңнан түс!» деген
Пәрмен болды жасаққа,
─«Қыр да, қанын іш!» деген...
Бауыздалды ұл мен қыз...
Төл тірсектер тіліңді,
Керегеге боршадай
Алпыс бала ілінді...
Десті «бітті құнымыз!»
Азан-қазан қыр үркіп,
Кімдер қалмай дал ада,
Талай көшті Сыр жұтып,
Ауғын болды ақтабан.
Жылап, шулап ұлардай
Шұбырынды болды күн,
Қайың сауа, ши шайнай,
Бақа, жылан қақтаған...
«Қаратаудың басынан
Көш келеді» деген күн;
«Көшкен сайын бір тайлақ
Бос келеді!» деген күн.
«Қарындас пен қара орын
Қалғаннан соң, дариға,
Қара көзден мөлтілдеп
Жас келеді» деген күн.
Алатаудың ақ сүті
Асқар иген, құм сүйген,
Боз даланың қос құты
Сыр менен Шу екі
Объяснение:
