2-тапсырма. Мәтінді мұқият оқып, мәтін бойынша проблемалық сұрақтар құрыңыз. Бақ-дәулет – бірлікте
Қазақстандағы ұлттар достастығын көзбен көріп, жүрекпен сезіп жүргендердің бірі менмін. Көңілі даладай дарқан қазақ халқы қазір барлық ұлт өкілдерін өзінің туғантуыстарындай көреді. Бір елде жүзден аса ұлт өкілдерінің тату-тәтті болып дауласпай, жауласпай өмір сүріп жатқаны бұрын-соңды тарихта болмаған жағдай. Өйткені, халықтар достастығы біздің саясаттың басты ұстанымы. Көрші мемлекеттердегі ұлтаралық даужанжалды және Ресей мен Украина арасындағы қантөгісті ақпарат құралдарынан естіп, көргенде мамыражай тыныштықтағы Қазақстан бейнесі жұмақты елестетеді. Ұлтаралық, дінаралық қақтығыс, соғыстан кейбір мемлекеттердің жойылып кеткенін тарих дәлелдеді. Сондықтан біз ұлттардың достығы мен бірлігіне қуанамыз. Тәуелсіздік алған алғашқы жылдары кейбір мысықтілеу саясаткерлер «Қазақстан көп ұлттылығынан түбінде күйрейтін ел» деген сыңайлы пікірлер айтып, үрейлендірген болатын. Ал керісінше Қазақстанда ұлтаралық достық пен келісім орнап, ең бейбіт ел деген атаққа ие болды. Қазір ақпарат құралдарында, теледидар арналарында Қазақстандағы халықтар достастығына байланысты әңгіме, сұхбаттар, көрсетілімдер жиі беріле бастады. Өйткені оның өзіндік сыры бар. Қазақ ежелден бауырмал болғандықтан ұлт-нәсіліне қарамай, жалпы, адамзатты жақсы көреді. Ұлы Абайдың «Адамзатты сүй» дейтін қағидасы бар емес пе?! Адамдар арасындағы сүйіспеншілік пен махаббатты қасиетті дініміз ежелден уағыздап келеді. Бойында бұрыннан исламдық рух бар ұлт ынтымақ пен достықты қадірлейді. Кеңес үкіметі құндылықтарының бірі ұлтаралық достықты, ынтымақты алғаш орнаған күннен бастап басты ұстанымы етті. Қазақстандағы халықтар достастығының орнығуы Кеңестік саясаттан бастау алып, жалғасқанын ұмытпауымыз керек. «Қазақстан - жүз ұлттың Отаны» деген қағиданы біз жүрегімізге құйып өскен ұрпақпыз. Қазіргі Қазақстан Халықтар Ассамблеясы туралы айтқанда оның кеңестік дәуірдегі тарихын есте ұстауымыз керек. Тәуелсіздіктен кейін ол өзгеше сипат алды. Сол кезде қалыптасқан халықтар достастығы қазір жалғасып жатыр. Бұл күнде Ассамблея атқарып отырған жұмыс сан алуан.

Мен үшін бұл жазғы демалысым ерекше өтті десем артық айтқаным емес. 

«Жас Өркен» өмірімен тығыз байланысты көшбасшылар білетіндей, маусым айында «Жас Өркен» қосымша білім беру орталығы 5-күндік лагерь ұйымдастырған болатын. Осы 5 күн ішінде облысымыздың түпкір-түпкірінен жиналған жас көшбасшылар көп жылдарғы достардай, бір шаңырақтың астында жұмылып, жыл бойы білген жаңалықтары мен қол жеткізген жетістіктерімен бөлісті. Өз басыма бұл лагерь қатар жүрген достарымды жаңа қырларынан тануға үлкен мүмкіндік берді. Әлі күнге дейін лагерь фотосуреттерін қарап, сол керемет күндерді сағына еске аламын. Бірақ, уақыт зымырай шығып, лагерьмен де қоштасуға тура келді. Әйтсе де, сол қызықты демалысымы сағынышпен аңсаймын... 

Қанша тоқтатқын келсе де, уақыт зымырай берді, зымырай берді… Сондай жазғы кештердің бірінде Алматыға «Молодежный Банк Идей Активінен»(жасы 15-24 ар.барлық жастардың әлеуметтік жобаларына 500$-дан аса грант беретін ұйым) 3 күндік семинарға шақыру келді. Бұған дейін Банкте Програмдық менеджер мен Пресс-менеджер қызметін атқарған мен, өзіме тың жаңалыққа ие болам деген ниетпен, ат басын Алматы жаққа бұрдым. Семинар жаңа технологиялар мен интернет желісінің мүмкіндіктеріне, әлемдегі ең тиімді де қызықты жобаларына арналып, көптеген қонақтар шақырылды. Тағы бір қызығы, бұл семинарға бармас бұрын мен «Сорос-Қазақстан қорына» Алматыда өтетін жазғы «Эвергриния Республикасына» өз мақаламды жіберіп, жауабымды күтіп жүргенмін. Сөйтсе, дәл осы семинарға шақырылған қонақтардың ішінде Сорос қоры да болып, менің лагерьге өткенімді хабарлады. Бір емес, бірнеше қуанышқа кенеліп, Оралға аттандым.

КАЗАХСТАН. Ученые Оксфордского университета заявляют, что нашли родину яблок. По словам биолога Бэрри Джунипера, «райский сад» располагался в диких садах Тянь-Шаня в Казахстане. Таким образом, ученые подтвердили слова британского писателя Кристофера Роббинса, который в своей книге «В поисках Казахстана» первым назвал эту центрально-азиатскую страну «родиной яблок и тюльпанов».

По результатам исследований, проведённых с новейших технологий над ДНК яблок британских сортов «Грэнни Смит» и «Кокс орандж пиппинс», оксфордские ученые сделали вывод, что первые съедобные сладкие яблоки на планете вызревали в горных районах нынешнего Казахстана (Алматинская область), на высотах более 2 тыс. м, близ границы с Китаем.

По словам Джунипера, автора книги «История яблок», в диких садах Тянь-Шаня до сих пор произрастают «потомки» первых райских плодов. «В давние времена там произрастали смешанные фруктовые леса. Однако сейчас таких деревьев осталось немного и их можно найти лишь с знатоков», - отметил ученый-биолог.

В советские времена в этих местах разводили всемирно известный сорт яблок «Апорт».

Однако, как считает казахстанский исследователь Татьяна Саловая, уже к концу столетия на склонах Заилийского Алатау осталось лишь 20% яблоневых садов. По мнению казахстанских ученых, в ближайшие 10 лет может быть потеряно ещё 300 гектаров садов в Заилийском и около 100 гектаров в Джунгарском Алатау.

Открытие британских ученых стало неожиданностью. До сих пор считалось, что яблоки – это гибриды различных фруктов.

По словам ученых, распространению яблок оказали содействие медведи, которые выбирали наиболее крупные и сладкие плоды, а потом естественным образом разносили их семена. После частичного культивирования яблоки мигрировали на Запад. Вначале фруктовые сады были разбиты в Персидском заливе, затем римские легионеры доставили их в Европу, в том числе, в Великобританию.