Ғаламтордың денсаулыққа зияны
Әрине, ғаламтордың пайдасы мол екендігі даусыз. Алайда оның зияны да аз емес. Ғаламтордың зиян жайлы сөз болғанды ең бірінші қозғалатын тақырып - ғаламторға тәуелділік. Ал бұл аңыздан алнған термин емес.
Ғаламтор қолданушыларының 10%-ы ғаламторға тәуелді екендігі ғылыммен дәлелденген. Тіпті, олардың бірқатары ғаламторды үй, тағам, су іспетті өмірлік маңызды дүние деп есептейді. Оңтүстік Корея, Қытай, және Тайваньда ғаламторға тәуелділікті ұлттық деңгейдегі мәселе ретінде қарастырады.
Десе де ғаламтордың зияны тек мұнымен шектелмейді. Компьютер мониторының алдында ұзақ уақыт отырудың өзі көзіміздің көруіне теріс ісер етсе, компьютер алдында дұрыс қалыпта отырмағанның салдарынан қимыл-тірек аппаратымызға зиян келеді.
Адам психикасына кері әсер ететін ақапараттарды да ғаламтордың зиянды жағына қоса аламыз. Ғаламтор арқылы алаяқтар жеке тұлға жайлы мәлімет алып, оны өз мақсатына қолдануы мүмкін. Сонымен қатар, әлемдік тор арқылы компьютер жүйесіне зақым келтіріп, зиянын тигізетін вирустар тарайды.
Әрине, ғаламтордың пайдасы мен зияны да жетерлік. Алайда оның пайдасы басымырақ. Ал егер әр әрекетіңізді ақылға сала отырып жасасаңыз, ғаламтордың зиянын көрмессіз деген пікірдеміз.
Уважение к старшим.[4]
Принцип «семи предков» — институт родственных связей[5]
По семейным обычаям воспитанием каждого сына занимались разные люди.
Старший сын отправлялся на воспитание бабушке и дедушке.
Младший сын оставался у родителей и впоследствии обязывался всей семье.
Средний сын становился воином. Он обучался фехтованию, стрельбе из лука и пр.
Казах считал своим «немере»(внуком) только того, кто рождался от сына.
Ребенок дочери назывался «жиеном».
Рождённого от «немере» (прямого внука) называли «шөбере» (правнук),
Рождённого от «шөбере» (правнук) называли — «шөпшеком» (праправнуком, что означает крохотный, маленький).
Сына «шөпшека» (праправнука) было принято называть «немене»(непонятный)
потомство «немене» (непонятный) называлось «туажатом» (рождённый быть чужим).
«бесікке салу» — укладка новорожденного в люльку
«кыркынан шыгару», что дословно означает «выход из сорокодневного возраста»[6]
«тұсау кесу» — первые шаги ребёнка
В юрту, где ребёнок делал свой первый шаг, звали самого старого и уважаемого человека в ауле, чтобы он разрезал ножом специальные верёвки, опутывающие ножки ребёнка.
Атка отырғызу — это посадка на лошадь с передачей в руки плетки и копья
Создания родовых кладбищ — кладбища, захоронения на которых производятся по родовой, жузовой принадлежности
Объяснение:
