Объяснение:
Лирикалық шығармаларда ақын тұлғасы өлең кейіпкерімен тұтасып, кірігіп кетеді. Ақын өз атынан сөйлей отырып, сол дәуірдегі ұрпақтың мұрат - мақсатын, арман - аңсарын, сезім - күйін жырға қосады.
Шығамын тірі болсам адам болып,
Жүрмеймін бұл жиҺанда жаман болып.
Жатқаным көрде тыныш жақсы емес пе,
Жүргенше өмір сүріп надан болып.
Мен балаң жарық күнде сәуле қуған,
Алуға күнді барып белді буған.
Жұлдыз болып көрмеймін елдің бетін,
Болмасам толған айдай балқып туған.
Бұл сөзім асып айтқан асылық емес,
Ойында оты барлар асылық демес.
Тебем деп тірі болсам надандықты,
Серт етіп өз - өзіме еткем егес.
1.Тілі өлген ел - тірі өлген ел - Народ без языка, вымерший народ.
2.Өз тілің - бірлік үшін, Өзге тілің - тірлік үшін - Свой родной язык для ,единства иностранный - для жизни. 3.Жасы сз жарым ырыс. (Доброе слово – половина блага) . 4.Тіл - өлшеусіз қазына, өрісі кең әлем- Язык-сокровище неизмеримое, мир с широким полем. 5.тілін білмейтіндер емес, тілін білгісі келмейтіндер - мәңгүрт. - Полоумные не те, кто не знает своего языка, а те, кто не желает его знать. Извини я знаю только 5
