Бір кезде қотыр тай: «Енді көзіңді аш!»-дегенде, жетім бала көзін ашса, дәл алдарында ақырын теңселе қозғалып шошайған қоңыр тау тұр екен. Оның қорқырай алған демінен шошақ тау түндігін жел шайқаған киіз үйдей көтеріліп-басылып, желпілдеп, бірде ары-бері теңселіп, қозғалып тұрғандай.
