CaO + H2O = Ca(OH), + Co,
KO+?=? + H₂O
LI,O + ? = LINO, + H,O
SO + NaOH = ? + ?
SO, + ? = K,SO, + H,O​

Столько қызықты кітаптар кітапханада табу болады, не анда-санда тіпті және емес білесің, не оқып таста- қазір, ал не кейін. Мен кітапханаларға деген аралау және тап- анда мені уже сонда заинтересует кітапты сүйетін, қашан мен оны әртіннен сөреде байқаймын; бірақ менің ең сүйікті кітабымды мен тап- - маған оны мама әкелді кітапханада. 

Сол, темно-синей мұқабамен, Вениаминның Каверинаның үлкен кітабы "екі капитан", мен ештемені естімеген кітап, сияқты және ештемені туралы өзінің авторының болды естімеді. Бер ғой алдыңғы беттерімнің мен осы кітаппен түртектедім және бір демде оқу стала. Оторвать мен оқылымнан бол-, тегі, нанғысыз. Тегі, барлық олай өзінің сүйікті кітаптарын оқиды. Сол бірінші мен толықтай оқып таста- үлкен кітап болған, ни бетті, ни қаюлауды өткізіп алмап. Кітаптың мазмұны мені әсер тудырды. адамның өмірінің, нешінші сонша барлықты, ұлы отандық соғысты алабұртты, өзінің көңілін к бір бірден-бір қызға сақтады, экспедициянің тарихын алабұртты әйгілеген тарихы. Мен есептеймін, бұл сол кітап оқиды

1)

Арман: – Анашым!Мен бүгін шешендік өнерден бірінші орын алып келдім!

Анасы: – Жарайсың, құлыным!“Өнер алды - қызыл тіл” демекші,тіліңді қастерлеп еркін сөйлеп,осындай байқауларға қатысуың да бір өнер ғой.

Арман: – Ия,анашым.Мен сізбен толықтай қосыламын.Алайда,маған әлі де дайындық керек,көп кітаптар оқуым керек...

Анасы: – Қазір барып қалаған кітаптарыңды кітапханадан алайық та, екеуміз отырып дайынлалайық.Әлі де сені жүлделі орындар алады деп сенемін,балапаным.

Арман: – Міндетті түрде!

3)

Мұғалім: – Қане,кім жылатты Динараны?Мойындаңдар!

Оқушылар: –

Динара: – Апай...Әли мені жылатқан.Ол маған “ сен қортықсың ” деп тиісті.Әрі бұл бірінші рет емес.

Әли: – Апай,мен ойнаған едім...

Мұғалім: – Динара маған жылап келмесе,бұл қылығыңды жалғастырар ма едің сонда?Қане,кешірім сұра!

Әли: – Динара,сөзім тиіп кетсе,кешірші.Мен әдейі емес.Бұдан былай қайталанбайды.

Динара: – Жарайды...

Мұғалім: – Оқушылар,“ойнап сөйлесеңдер де,ойлап сөйлеңдер”!Ендігде мұндай жағдайлармен кездеспейтін болайын!

Оқушылар : – Ия!

2)

Анар: – Кеше білесің бе...

Айым: – Анар,ал сен білесің бе көп сөйлейтініңді?Сен мектептегі бар жағдайды білетін шығарсың...

Анар : – Не дегің кеп тұр сонда?

Айым : – “ Көп сөз - күміс,аз сөз - алтын ” ғой...Әрине,мен қарсы емеспін сенің менімен қызықтарыңды бөліскеніңе... Меніңше,сен ертең болатын байқауды ұмытып кеткен секілдісің.

Анар : – А?Не байқау?

Айым : – Әне көрдің бе?!Мен саған кездескен бойда мен бақ сынайтын байқау туралы айтып,қолдау сұрап жатқанымда,сен сөзімді бөліп өз әңгімелеріңді айтып кеттің ғой.

Анар : – Мүлдем есімнен шығып кетіпті ғой.Кешірші...

Айым: – Әрине кешіремін.Бірақ мен сенің бұдан былай өзгелер туралы жаман сөздер айтқаныңды дұрыс деп санамаймын.

Анар: – Мен тырысамын бұл жағымды жеңуге!