10 поговорок о семье на казахском языке

Жалғыз баласы атқа шапса,
Атасы ауылда тұрып
Тақымын қысады.
 
Ана жақсылығын,
Ауырсаң білерсің.
Қайын жақсылығын,
Қыдырсаң білерсің.
 
Баланың өзі болғандай,
Келіннің өзі келгендей.
 
Торғай
Ата-ананың қадірін
Балалы болғанда білерсің;
Ағайынның қадірін
Жалалы болғанда білерсің.
 
Ақ шашты ана:
«Жастығым — балам» дейді.
Ақылды бала:
«Ай-күнім — анам» дейді.
 
Ана алдында — құрмет,
Ата алдында — қызмет.
 
Малды баққан өсірер,
Баланы тапқан өсірер.
 
Мейрімі мол ананың —
Жүрегі жылы, қолы кең.
Кең пейілді атаның
Жүзі жылы, жолы кең.
 
Ақ жаулығы ананың —
Ақ көрпесі баланың.
 
Ағайын — алтау,
Ана — біреу.
 
Ана алақанының аясы —
Ақ шынардың саясы.
 
Анадан артық дос бар ма?
Ашудан жаман қас бар ма?
Жиырма бестен жақсы жас бар ма?
Қымыздан тәтті ас бар ма?
 
Ананың сүті—бал,
Баланың тілі — бал.
 
Бала тентек болатыны — үйінен,
Ердің тентек болатыны — биінен.
 
Көне киім жаңаны сақтайды,
Кәрі кемпір баланы сақтайды.
 
Ананың сүйген жері:
Отқа күймейді,
Оқ та тимейді.
 
Ананың ойы ұяда,
Баланың ойы қияда.
 
Жетімге жеті бидай да тамақ.
 
Анаңа ауыр сөз айтпа!
Атыңа ауыр жүк артпа!
 
Ана сүтін ақтамағанды
ешкім мақтамайды.
 
Балапанды торғайлар
Өрт болмасын тілейді.
Балаларға аналар
Дерт қонбасын тілейді.
 
Баласыз ана — гүлсіз алма.