Жақын келіп жаз дидар Күнге қарап сөйледім:
- Әй, асыл Күн, қарашы, -
Нұрдан менің көйлегім!
Күн сөйледі сол кезде:
- Көйлек саған не керек?
Қызым болшы сен менің,
Әкетейін жетелеп?!.
– Беріңіз онда! – дедім мен, -
«Бестік» деген бағаны...
Күннен күнге сабағым
Қиын болып барады.
- Мә! Ал! – деген шоқ Күннің
Үні естілді көңілді.
Көбелектей көп «бестік»
Көктен сонда төгілді.
Қол жеткізген арманға
Біріне ұқсап батырдың,
«Бестіктерді» құшақтап
Құлдилап келе жатырмын.
Көк аспанда қалықтап,
Қызыққа әбден батыппын.
О бір кезде оянсам,
Үйде ұйықтап жатыппын!
Аша салып көзімді
«Бестіктерді» іздедім.
Қымбат баға маңымнан
Өшіріпті іздерін.
Қап, әттеген-ай!
Гүлнар Өмірзақова
3. Өлеңдегі оқиғаны 3-жақта (ол) әңгімелеп айт.
