Коршылыс созынын синонимынтар​

Ahora la escuela puede llamar a mi segundo hogar. Ocupa un lugar importante en mi vida. Esta escuela determina en gran medida mi agenda del día, lo que hago. Fue en la escuela me encuentro con los compañeros de clase de lecciones escolares uznayu muchas cosas nuevas e interesantes.Mi escuela no es nueva , tiene más de veinticinco años. Este edificio de color gris claro de tres pisos en la forma de un rectángulo. Clases junior están en el primer y segundo piso , y los estudiantes de secundaria aprenden segunda y tercera . Aulas de mi escuela son amplias y luminosas , con grandes ventanales y cómodos escritorios . Sus paredes decoradas con flores , toallas bordadas, cuadros , retratos de eminentes científicos .Por la entrada principal se encuentra un porche con muchos pasos . A partir de este porche cada año durante el otoño y la primavera damos la bienvenida a la primera y última llamada director , jefes de estudio , profesores y diversos invitados. En esta ocasión, el pórtico está decorado con flores y globos.En la planta baja es una gran sala , donde colgó horario, periódicos murales , anuncios . Pero su mayor orgullo es enormes macetas con flores altas - árboles, rozamy cubierta, geranio. Se les ve con cuidado después de que el personal técnico de la escuela y los propios alumnos. Nadie, ni siquiera los opresores no toma una mano para echar a perder tanta belleza !En nuestra escuela hay dos gimnasios - grandes y pequeñas y grandes escuelas cerca del estadio. Clase de Informática equipadas con modernas computadoras , así que estoy deseando que llegue cuando el sujeto aparece en mi agenda. Y en la mayoría de las clases son proyectores . En la planta baja hay una biblioteca y una sala de lectura con muchos libros interesantes , así como un snack bar , que sirve deliciosos pasteles y donde siempre apetitoso aroma .En mi escuela muy cómodo y tiene todo lo necesario para la formación. Amo mi escuela!

Ңжер-анаға деген ықыласы ерекше. топырақтан жаралған болмысымыздан ба әлде аталарымыздың жер үшін аянбай күресе білгендігінен бе, білмеймін, қазақ үшін жер мен ел ұғымы егіз. әлем картасында жерінің үлкендігі жағынан тоғызыншы орынды иемдеген отанымыз бар. алайда басында баспанасы мен өзіне тиесілі бір телім жері жоқ қандастарымыздың толып жүргенін қалай түсіндіреміз? өзінің меншікті жері жоқ , ерім деп еркелетпеген еліне қорған бола ала ма? әр жерде иесі бар деп қоршалып, қорғалған, бірақ бір түп ағаш егілмей, бір лашық салынбай созылып жатқан жерлер бар. ол жерлерді өзі алмай, өзгеге де бермейтіндердің не ойлағаны бар? жер күтіп, баптағанды, топырағын шаң қылып бүлдіршіндердің жүгіргенін, әйтеуір тірі ға қалқан болуды қалайды. ал қоқысқа толып, тынысы тарылған, егілмей жетімге айналған жер де ауа жұта алмай қиналған бірдей. бірде бір қоқысқа толып, әбден азып-тозған жерін сатуды жөн көреді. сатып алушы жерді қоқыстан тазалап жүріп, бұлақтың көзін тауып алады. әртүрлі жүзім, анар, алма ағаштарын егіп, басына үй салады. уақыт өте   сол маңнан жердің бұрынғы иесі өтіп бара жатып, жайқалған бақты көріп, мен қандай жерден айырылып қалғанмын деп өкініпті - дейді аңыздарда. жер баптағанға, күте білгенге азық, бағалай білгенге баспана, аялай білгенге сая бола алады. бірақ оның қадірін түсіне білу үшін де жерге жете алмай тіршілігі мұңға айналған бауырларымыздың күйін бастан өткізу керек пе? бізге жер беріңдер деп ашынған қазақтардың жанайқайы жылда естілетін жырға айналып барады. кезінде «шаңырақ», «бақай» деп бір дүрліккен қазақтың жылауы неге қайталана береді? еңбекпен тапсын, жерді сатып алсын дейді біреулер. ал біреулер неге өз ауылында отырмайды, қалада нелері бар деп сөгері анық. мүмкін біреулер ауылдағы жеріне егін ексін, соны өсіріп, азық қылсын деп ақыл айтар. бірақ кімнің жақсы өмір сүргісі келмейді дейсін. қала маңына шоғырланып жинала бастаған жандардың болашағым- қалада оқысын, тіршілік жасап, отбасымды асырайын деп ниеттенгендері анық. кеше ғана жер беріңдер деп бейбіт мақсатта жиылған топтың өз бауырымыз, өз қандастарымыз екенін естен шығармайық. қалай десек те бұл мәселені шешудің жолдарын іздеу керек. өз елім өзекке теппес деп шырылдаған олардың жанайқайын бүгін естімесек, ертең ар алдында да, алла алдында да жауап беретінімізді ұмытпаған жөн шығар.