Сделайте вопросы по тексту: Қазақ ұлттық мәдениетінің көне әрі аса құнды салаларының бірі – қолөнер , оның ішінде ою - өрнек . Ою - өрнектер әсемдік пен сәнділіктің белгісі . Сонымен бірге халықтың арман - ойының , тілек - мүддесінің нышаны . Ою - өрнектің мазмұнды ерекшеліктері сан алуан . Сонау жазу - сызу шыға қоймаған ерте заманда адам өз ойын тасқа , сүйекке , ағашқа ойып , қашап түсіріп отырған . Қазіргі қолөнер саласындағы суйек ою өнері , ағаш ою өнері деген сөздер — сол ерте заманда қалыптасқан ұғымдар . Қолөнердің сала - саласында кең қолданылып келген , өнердің өте көне әрі күрделі түрі – ою - өрнек өнері .​

Менің ойымша,жақсы оқу - бұл күн сайын мұқият терең бойлау жаңа тақырыпты тапсырманы орындау керек. Қадағалап оқитын,біз отырмыз ,әр күні ішінде орындалған үй тапсырмасы,көптеген деп санайды орындауға емес, ер,жас, мұғалім байқамайды.Бұл үлкен адасушылық! 50% жақсы оқып, тәуелді тұрақтылық, т. е. тұрақты түрде мектепке баруға емес, сабақтан қалуды үнемі орындауға ,яғни қойылды. 40 % оқу "5" тәуелді зейінділік. Сабақта қажет отыруға және терең бойлау, смотреть бойынша тараптарға,болтать достарыңызбен беруге жазбалар. Және қалған 10% - ы тәуелді білгірлігін оқушы болған оқушы оқиды, тыңдайды танымдық беру, жүреді, мұражай ,ол, пайдалануға беру және білім алу үшін жақсы баға. Егер осы сәтті болса,онда батыл расчитывать на пятерку. Ал жақсы баға - бұл билет сәтті өтті.Сәттілік!

Ұлттық сөз өнері зергерлеріміздің бірі, қай шығармасы болсын оқырманды бейжай қалдырмайтын қарымды қаламгер Оралхан Бөкейдің соңғы туындысы «Атау кере» романының атының өзі бірден елең еткізеді. Өйткені «атау кере» сөзі ел ішінде адамдардың күнделікті қарым-қатынасында қолданыла бермейтін, сирек жағдайда, шанда бір ашынған ахуалда, болмаса шарасыздықтан айтылатын салмақты, зілді, ауыр ұғым. Шығармашылығында жеңіл мазмұн кездеспейтін Оралханның дәл осы күрделі тақырыпқа барып, әрі оны өзінің дәстүрлі шеберлігіне тән деңгейде ширатып, ширықтыра отырып жазғаны заңдылықтай қабылданады.

«Атау-кере» повесі бүкіл адамзаттық мәселелерді қозғайды. Повесть оқиғасының басында Еріктің реалистік сипаты басым болса, шешімінде мифтік сипаты байқалады. Қаламгер адамдар өмірін аралар дүниесіне ұқсатады. Еріктің көк басты сонаға айналып кетуі және Қатын суының арғы бетіндегі жұмбақ қыз – символ. Ерікті мифтік бейне ретінде қараудың өзі оның құбылуына байланысты. Бір түрден екінші түрге ауыса алатын – тек миф кейіпкерлері. Повесть соңында Еріктің құбылуына мән бере отырып, бұл повесті «Повесть-миф» деп атауға болады. Повестегі Шал образында романтизм сарыны байқалады. Шығармадағы Шал да, Таған да қоғамда бет алған адамның рухани әлсіреуінен шығудың шығар жолын, амалын табуға тырысады. Бірақ табиғат аясында қалудан басқа жолды көре алмайды. Сондай-ақ шығармадағы Тағанның табиғат туралы ойлары былайша беріледі: «... Табиғат жаратқан алқам-салқам болмайды, ол - әмісе әдемі, әмісе сүйкімді, әрі шыншыл, әрі ақылды, сондықтан да адамдар секілді қателеспейді. Табиғат – мәңгілік тірі, өтірік айтпауды, алдап – арбамауды табиғатан үйрену керек, өйткені ОНЫҢ (табиғаттың) жүрегі таза».

Шығармада жеңіліс пен жеңіс, түңілу мен үміт, қиянат пен қайырым, аярлық пен адамдық, марғаулық пен махаббат арасындағы тартысты күрес, өткен тарих пен бүгінгі нақтылықтың ажырамас аясындағы ұлт тағдыры мен келешегі таразыға тартылған романның кесек-кесек идеяларының түйіні кульминациялық сәтіне жетіп, ширақ та шымыр тарқатылады. Шеберлік құдыреті дегеніміздің құпиясы да осы болса керек!