Әдеби тіл — жалпы халықтық тілдің белгілі жүйеге түскен, жазу дәстүрі мен әр түрлі жазба және ауызша әдебиеттің негізінде қалыптасқан тұрақты, орныққан қалыптары, стильдік-жанрлық тармақтары бар, сол тілде сөйлейтін адамдардың бәріне ортақ, түсінікті.
Әдеби тілдің жүйелік сипат алып, тұрақты нормаланып қалыптасуында, сұрыпталып, икемделіп, жетіле түсуінде, жанрлық-стильдік тармақтарының қалыптасып, дамуында жазба әдебиеттің алатын орны ерекше. Бірақ Әдеби тіл деген ұғымды, бір жағынан, тек жазба әдебиетпен байланыстырып, жазба тілмен балама деп тану, екінші жағынан, Әдеби тіл тарихын сол халықтың қоғамдық, әлеум., экон., мәдени тарихынан бөліп алып, соның нәтижесінде жазуы болмаған я кеш дамыған халықтың, бай ауыз әдебиеті, ауызша тарап келген әр жанрдағы
Менің өлкем өте әсем. Табиғаты өте тамаша, айнала тау, тау етегінде мөп-мөлдір көл. Жаз мезгілінде көгалда ойнап, суда шомылып шаттыққа бөленген бақытты балаларды көресің. Қала ортасында осындай бақытты болашаққа жетуіміздің басты кейіпкерлері, Отанымызды, елімізді, қасиетті жерімізді жаудан қорғаған Халық Қаһармандарына үлкен ескерткіш орнатылған. Батыр аталарымыздың ерліктері ел есінде. Мен өз өлкемді, өз халқымның салт-дәстүрін сүйемін. Жергілікті халықтар, сан ұлт өкілдері болса да, Ұлы Жеңіс күнін қуана қарсы алып, бірге тойлайды.
Объяснение:
