100 жыл бұрынғы балалардың нені қалағаны, нені армандағаны
туралы ақпарат бере алады. Кітап балаларды арманға жетелейді.
Үлкендердің балаларына не тілейтінін де кітап арқылы біле аламыз.
Кейде өткен өмір жайлы кітаптарды қызыға оқимыз. Бірақ жазған автор
еткен әмірдің қорқынышы мен қуанышын толық біле бермеуі мүмкін. Ал
нәне кітаптың мазмұнында естеліктер сақталады. Ескі құжаттардан таба алмаған
Нәрселер көрнем шығармалардан табылады. Кітап өз заманының
соғылған ескерткіші жаңа уақытқа жалғанған із (Айно Первик).
Объяснение:
Мына шіркіннің баласы тойдым деп қарап отырмас, қарным ашты деп жылап отырмас, сиырдың мүйізі, кеуірдің құлағы шығып тұрған жер екен. Күнінде баласы кеуірден жылайды-ау! – депті.
Шыңғыс тауын, Семей тауларын көргенде:
Мына шіркіннің топырағы құтырған екен. Оған шыққан шөп құтырады, оны жеп семірген мал құтырады, оның етін жеп, сүтін ішкен адам құтырады. Қан үзілмейтін, кісі өлтіру, ұрыс-төбелес көп болатұғын жер екен! – депті.
Түндік өзенін көргенде:
Он екі қазылық ой, Түндік; маңырап жатқан қой, Түндік. Қойдың құлағы тұтам шығып тұрған жер екен! – деп, тастап кетуге қимай, үш қараған екен. Сонан «Үшқара» атанған.
Қызылтау деген жерге келгенде:
Тауы-тасы кеш болғанда, ыңыранып жатады екен, тоқтысы қысыр қалмайтұғын жер екен! – депті.
Баянаула тауын көргенде:
Ат ерін алуға жарамайтұғын жер екен, шіркінді жұрт қалай қоныс қылып отырған? Бір көрген кісі: «Кәпір-ай, сені желкемнің шұқыры көрсін!» — дейді екен. Бауырында бір қара тиген тұзы бар екен, тұзы ауыр екен. Бір күн түнеп кетемін деген бір жұма тоқтап қалады екен, тұзы жібермейді екен!
Объяснение:
