Карл отбасымен Германияға көшіп келеді. Зайыбы Людмила Эрминбурш екеуі арнайы неміс тілінен сабақ алады. Өзі жиһаз фабрикасына жұмысқа орналасады. Жалақысы да Қазақстанға қарағанда едәуір жоғары, бірақ жалақының үштен бірі жалдап тұрған баспанаға жұмсалады. Жекеменшік үй мәселесі қиын. Жергілікті немістерде бір-біріне қонаққа бару, араласу деген сирек кездеседі. Германияда бұлар үшін барлық жағдай жасалған, алайда Карл туған жерін аңсай бастайды. Әсіресе ауылдың шаң басқан көшелерін, кең даланы, жусанның иісін сағынады. Ұзақ ойланған Карл Рейман отбасы Қазақстанға қайта оралады. Қазір олар Алматы облысы, Балқаш ауданы, Жиделі ауылында тұрады. Сол бұрынғы өздері тұрған көшеден үй сатып алды. Олардың бау-бақшасы, ірі қара малы, үй құстары бар.
Карл қазақ тілінде жақсы сөйлейді. Қазақ арасында өскендіктен халықтың салт-дәстүрлерін де жетік біледі. «Қай елде өмір сүрсең де адамгершілік қасиетіңді жоғалтпау керек. Сол елді қадірлееуге тиіссің. Менің Отаным – Қазақстан Республикасы», – дейді Карл Рейман.

1. Карл қайда жұмысқа орналасады?

2. Жергілікті немістерде не сирек кездеседі?

3. Карл қазақ арасында өскендіктен нені жетік біледі?

4. Карл қандай қасиетті жоғалтпау керек деп айтты?

Бір күні менімен бірге болды сабақ боларлық жағдай, одан кейін жасауға тура келді маңызды қорытынды жасады. Жазғы демалыста атам мен әжем шешті позициясының орманға. Олар өмір сүреді, өз үйінде емес, алыс ағады большая речка тұр жасыл орман. Бардым, олармен. Біз ұзақ жүрдік бойынша орман тропинкам, жылу, әжесі оқысаңыз қызықты, ал атасы әдемі свистел. Уәде берген, өйткені-онда үйретеді, және мені свистеть. Жақында деп шаршадым мен әжесі-достала өз жорық сөмкелер төсек жапқыш және простелила жасыл травку. Біз үздік пикник.
Жақында әжесі мен атасы шешті прилечь демалуға, ал мен еді прогуляться емес, алыс, оның ішінде. Бардым бойынша заросшей жолымен және қарады ағаштар. Мен деді, отошла тым алыс. Алдымен шештім үлгереді, бірақ содан кейін вспомнила, қалай түседі батырлары мультфильм, және шешті дербес жолын табу және қайта оралу. Мен баруға өз ізімен. Кейін түсіндім запуталась және жылай бастады. Кенеттен, естідім дауысы атасы мен крикнула бар. Бұл ауруға мүлдем алыс, біздің лагерь екі кустами.
Осы жағдайдан кейін, әже мұғалім ретінде ғана түсіндім заблудилась тиіс айқайлайды және көмекке шақыру. Егер бардым басқа жаққа кетіп еді, өте алыс және адасқан бойынша-осы. Енді білемін, егер қайтадан жүктеме келген түрі ересек болса, онда остановлюсь орнында мен боламын олардың звать үшін әлі көп адасқан.

Шығарма

Батырлар.

"Батыр туса — ел ырысы,жаңбыр жауса — жер ырысы" деп дана халқымыз айтқандай,батыр - халық үшін мақтаныш,арқа сүйейтін қаһарманы.Әсіресе,батырды қазақ халқы ерекше қастерлей білген.Оларды жоғары дәрежеде ұлықтаған.Халық ауыз әдебиетіндегі Алпамыс,Қамбар,Қобыланды батырлар және Абылай сұлтан,Қабанбай,Бөгенбай,Баяндар өз кезегінде жауға өздері қарсы тұра білген ержүректілер.Сол жаугершілік замандарда "батыр - әскери өнерге машықтанған,майданда ерлігімен танылған өр тұлға" деп саналған.

Сан тараулы тарихымызда батырларымыз ақын-жырау да бола білген.Мысалы,Қазтуған,Жиембет, Махамбет,Шернияз ақын-жыраулар.Олар жаумен айқасып қана қоймай,әскерлеріне рух беріп отырған.Ұлы Отан соғысы кезінде кеудесін фашистерге қорықпай тоса білген батырлар жетерлік болған.Бауыржан Момышұлы,Әлия Молдағұлова, Мәншүк Мәметова,Хиуаз Доспановалар жаудың Төлеген қаруларына қарамастан батылдықтарымен,өзіндік тактикаларымен батырлық көрсеткен.Отан үшін жандарын пида еткендердің бірегейлері болды.1989 жылдың желтоқсанында қазақ жастары Алматының орталық алаңында жиналып қайсарлықтарын көрсетті.Қайрат,Ләззәт сынды бозторғайларымыз елдік үшін қыршыннан қаза болған еді.Жамбыл Жабаев:

Отанға берген анты бар.

Әскерлердің қорғайтын

Бақытты құрыш халқы бар,

Жалындатып жігерін

Жаудан аман өз елін

Сақтауға берген анты бар, - деп қазақ даласының әр батырына арнап жырлағандай.

Қазіргі таңда батыр болу үшін әскери өнер керек те емес.Жаңалықтардан,газет-журналдардан адамдарды өрттен,судан құтқарып қалғандарды батыр дей аламыз.Қай-қай батыр болсын Отан үшін қаза болады."Ақынның хаты өлмейді,батырдың аты өлмейді" демекші,олардың есімдері мәңгі жадымызда қалсын!