Айтыс - халық мұрасы.
Қазақ халқының екі жүзге жуық салт – дәстүрі, сенім – ырымдары, ұлттық ойындары бар, олардың әрқайсысының тәрбиелік те, танымдық та маңызы зор. Осы ретте айтыстың алар орны ерекше.
Айтыс – қазақ халқының ертеден қалыптасқан жыр жарысының бір түрі. Айтысқа суырып салма ақындар мен көркем сөз шеберлері қатысады. Айтыста ел басқарып отырған басшылардың кемшіліктері, сондай – ақ өмірдегі келеңсіздіктер ашық айтылады. Айта кететін бір жайт, айтыс бүгінгі күнге дейін жетіп, тәрбиелік мәнін жоғалтпаған жыр жарысы. «Атамұра – асыл қазына» демекші, осындай салт – дәстүрімізді дәріптеп, одан әрі жалғастыру керек.
Өткен ғасырдың 80-ші жылдары ұмыт болып бара жатқан өнер халыққа қайта қызмет көрсете бастады. Жалпы, Тәуелсіздікті дайындаған айтыс өнері болды деп айтсақ артық емес. Сонау советтік дәуірде халықты оятып, рухын көтерді. Сөйтіп, 80-ші жылдары алысқа бармайды деген өнер ХХ ғасырда өз дамуын тапты. Сосын осыншама жылдар аралығында қайта жаңғырып, өнер ретінде өсті. Салыстырмалы түрде қарасақ, 80-жылдардағы айтыс пен қазіргі айтысты салыстыруға келмейді. Өйткені, қазір айтыстың көркемдік, интеллектуалдық деңгейі өсті. Айтыс өнерінің дәрежесі жазба поэзиямен бақталаса бастады. Айтысты көтеріп берген жекелеген азаматтар бар. Кешегі 80-ші жылдары Манап Көкенов, Қалихан Алтыбаев, Көкен Шәкиев, Тәушен Әбуова, Шынболат Ділдебаев деген сияқты ескінің көзін көрген ақындар болды. Енді солардың ізіне жастар ерді.
ответ:окОднажды, когда сестра, отложив незаконченную вышивку, ушла проведать бабушку, я решилась.
Взяв пяльцы, я разглядывала тонкую колкую иголку. Расправляла нить, которая очень любит скручиваться и путаться. Катала на ладони маленькие цветные бусины. А потом сказала себе: «Твои пальцы меньше Мадининых, ими проще будет нанизывать на иглу бисер». Я отсчитала насколько бисеринок, надела их на нить и сделал первый стежок. Он лег так красиво и ровно! Как на эскизе. Потом второй, третий. Четвертый стежок ушел в сторону. Ловко выдернув нить, я вернула бусинки в коробку. А потом собралась и повторила, но медленнее и аккуратнее.
Когда вернулась сестра, я увлеченно вышивала уже второй лепесток. "Вот и новая мастерица растет!" - обрадовалась Мадина. Теперь я знаю, что глаза боятся, а руки делают. Нужно только начать.
Объяснение:
