Т.Әбдіковтың "Қонақтар" әңгімесіндегі оқиғаларды ретімен сәйкестендіріңіз. Сәйкестендіру саны: 3
Курорттан қайтып бара жатқан
сапарларында жолай үйге соқпақ болған
балаларын күтіп, Ерғабыл шал түн ортасы
ауғанда жатса да, ертеңіне куу шықпай
оянды. Алагеуімде үндемей жүріп киініп
алды. Мəсісін де, шұлғауын да ешкімнен
сұраған жоқ.
Жаюлы сөреден құрт алып үлгерген аяқ -
қолы шидей, көзі қитар, алтылар
шамасындағы ұл бала табалдырықты
кесіп тұра қалды.
-Бар, бар, атаңа бар.
Шал өзіне зорға келген немересін
бауырына басып, бетінен сүйді. "Ой,
тентек, атаны сағынбайсың - ау" деп
жаулықтай ақ орамалының шетімен көзін
сүртті.
...Мәшиненің гүрілінен оянды. Шаңқай
түс. Іргеге созылған сол қолына күн
сәулесі түсіп, қыздырып тұр.
-Ойбай, бала келіп қалды, - деп кемпір
үйге жүгіріп кірді.
-Әй, біліп ем ғой бүгін келерiн.
Кенет әжептәуір қатқыл дауыспен:
– Әй, шақшам қайда? — деді ұйқылы-ояу
жатқан кемпіріне.
Кемпір естіді ме, естімеді ме — міз
бақпады. Ерғабыл оның үстіне сәл төне
түсіп: :
— Кемпір, шақша көрмедің бе? — деді
жұмсарып.
Біраздан соң қонақтардың бәрі тарқап, үй
іші өздері мен өздері қалды. Өз төсегінде
малдасын құрып отырған Ерекең:
- Тағы бір қонып, кетесіңдер ме? Жоқ,
боласыңдар ма біраз? – деді баласына
- Ертең жүруіміз керек. Отпускамыз бітті,
Көке -ау. Онсыз да кешігетін болдық.
Курорттан қайтарда сіздерге соға алмай​