Мәтiндi мукият окып, төмендегі тапсырмаларды орынданыз.Сұлу Кокше енiрiнде биік тау бар. Жерден аткан садактын обы онын шынына жетпейді. Содан да бұл тау Оқжетпес атанып кеткен. Бұл шынга суйсiнбейтiн жан жок. Жакыннан караганда сандыкша тастарды колмен әдейілеп калагандай көрінеді. Карагайлар мен шыршалар Окжетпестiн тастарына кадалып ескен. Шын туралы мынадай аныз бар. Ертеде Бурабай, Кокше жерін мекендеген елде бір бала дуниеге келіпті. Ол елден ерекше ер тұлғалы, зор денелі, батыр болып еседi. Ipi болганы сонша, өзін көтеруге мал шыдамаган сон пілге мініп жүріпті. Осы кезде казак жерiне кызыккан жау аз емес еді. Бала келген жаумен шайкасып, еліне жолатпапты. Бір куні сол бала шайкастан кейін сәл тынығып алмакшы болады. Күміскелдiн мелдiр суына ракаттанып шомылады да, Кокшенін баурайындағы калын карагайдын арасына келіп жатады. Орман ішінде жасырынып жүрген жау осы сәтті дереу пайдаланады. Ұйқыдағы батырды қолға түсірмек болады. Қапыда қарусыз калган батыр жаулармен айкаса кетеді. Батырдын күші азайып, әл-дәрмені таусылады. Сонда батыр жаулардан корлык көргенше өлгенiн артык санап, Құдайдан өзін тасқа айналдыруын тілейдi. Жау қолына тастамас үшін пілін де төбесіне көтеріп алады. Сондагы батыр осы Окжетпес болса керек. 1. Баланы қалай сипаттайды?
Ертеде Бурабай, Көкше жерін мекендеген елде бір
бала дүниеге келіпті. Ол елден ерекше ер тұлғалы, зор денелі, батыр болып өседі. (168cos 3) ​

Әр халықтың ұлттық танымын, көзқарасын, өзіне тән жеке ұлттық ерекшелігін білдіретін наным-сенімі, әдет-ғұрып, салт-дәстүрі бар. Ата-бабадан келе жатқан салт-дәстүрдің қаймағын бұзбай, ұмытылып кетуіне жол бермей, қазіргі қоғамда өте жарасымды етіп қолданып жүрген халықтың бірі – қазақ халқы. Халқымыз дәстүрге өте бай. Ал салт-дәстүрге бай болу - елдің мәдениетті әрі тәрбиелі екендігінің айғағы.

Салт-дәстүр деген не, соған тоқталып өтейін. Салт-дәстүр – ел өмірімен біте қайнасып кеткен рухани және мәдени азық. Біздің халқымыз өз ұрпақтарын қасиетті салт - дәстүрмен, өнегелі әдет-ғұрыппен, ырым-тыйыммен тәрбиелеп, ұлағатты ұл мен инабатты қызды теріс жолға түсірмей тәрбиелей білген. Бауыржан Момышұлы «мен өзімнің ұрыстағы тәжірибемнен жауынгерлік қасиетті тәрбилеуде ұлттық дәстүрдің маңызы зор екеніне көзім жетті» деп жазады. Бұдан отаншылдық, ерлік, мәрттік, жомарттық, адамгершілік қасиеттердің бәрі салт-дәстүр арқылы даритынын түсінуге болады. Яғни, салт-дәстүр адамды адастырмас тура жолмен жүруге, жөн-жосықты біліп, үйренуге және өмірде қолдануға үгіттейтін мызғымас заң іспетті десем де қателеспесім анық.

Я учитель... Сколько раз повторяла эту фразу! Своим ли друзьям, знакомым или вовсе не знакомым людям в самых разных обстоятельствах. А сколько внутренних монологов, когда сомнения переполняли душу, начиналось именно этими словами. И понемногу все успокаивалось, находило свое объяснение, вставало на места. 
Да, я учитель и всегда хотела им быть. Я мечтала стать хорошим учителем, и потому вопрос о сути этой профессии для меня далеко не праздный. 

Учитель по природе своей профессии - созидатель, Созидатель с большой буквы, ибо творит он Человека. Каким будет этот человек, что после себя оставит - таков и итог профессионального пути педагога. 
Уметь чувствовать ребенка, уважать его, уважать мнение детского коллектива, строить свою работу таким образом, чтобы дети не чувствовали над собой жесткого контроля и в то же время ощущали поддержку, - суть этической культуры учителя. 
Мне импонирует основная идея педагогики сотрудничества - идея гуманного отношения к ученику на основе сохранения его индивидуальной особенности. 
Всегда задумываешься о своих корнях. Хочется понять, почему ты стала такой, какой есть. Думаю, все дело в том мире, в котором я жила с детства- у меня в семье мама Учитель и тетя Учитель - в постоянных разговорах о школе. Понимаю, что учительство - это моё призванье. И я благодарна судьбе за те минуты, когда удается пробудить лучшие чувства в детях, когда после неудач ребенок обретает веру в себя.