Тәуелсіздік! Қандай киелі сөз. Осы бір құдіретті сөздің тереңіне көз жіберіп, ой елегінен өткізсек, ата — бабаларымыздың ғасырлар бойы асыл арманы, азаттық жолында құрбан болған талай боздақтардың ұрпақтарына қалдырған аманаты екені сөзсіз.Түп жежіресі сонау ежелгі түркіден бастау алатын қазақ халқы өзінің жер бетінен жойылмай, іргел іел, жоралы жұрт, салиқалы салтын сақтап қалғаны – оның еркндіксүйгіш жігерінің , асқақ рухының арқасы. Ұшқан құстың қанаты талатын осынау кең даланы біздің ата – бабамыз ғасырлар бойы ақ білектің күшімен, ақ найзаның ұшымен қорғап келді. Бұл далада халқымыз үш ғасырдай бостандық пен еркіндік жолында соғысты. Тарихқа жүгінсек, ежелден қазақ халқы өздігінен ешқандай соғыс ашпаған, қашан да бейбітшілікті ту етіп ұстаған бейбіт халық болған. Дүние жүзіндегі халықтардың ортақ ойы, арманы- бостандық, тәуелсіздік
дұрыс деп ойлаймын
Сопромат бойынша емтихан өтті. Анатолий Павлович Воздвиженка, инженер, техника ғылымдарының кандидаты мостостроительного атындағы көрдім, бұл студент Коноплев қатты побурел, қақпақтар, жібердім алдына баруға үстеліне емтихан. Содан кейін қиын қадам келіп, оған сұрақтарды өзгертуді сұрады. Анатолий Павлович оның бетіне қарап, төменгі маңдайынан шығып, жарық көздердің дәрменсіз көрінісі — өзгертті.
Бірақ тағы бір жарым сағат өтті, тағы бірнеше рет жауап берді, енді төрт курстан соңғылары дайындалды — олардың ішінде қарасора, әлі бурей сияқты-бәрі жүріп жатқан жоқ.
Және де соңғысына дейін. Олар аудиторияда екі рет қалды.
