Атматы - көне қала. археологтардың айтыу бойынша бұдан 2000 жыл бұрын алматының орнында бұрын да қала болған. ежелгі заманның өзінде - ақ алматы деп аталған. 1854 жылы кіші алматы өзенінің бойында іргетасы қаланған. сол кезде ол әскереи бекініс болатың. алматыға "верный" ( "сенімді" деген мағынада) деген ат беріледі. 1921 жылы қалаға ежелгі алматы аты берілді. 1929 жылы алматы қазақстанның астанасы болды. сол жылы алматыға алғашқы пойыз келді. нужно найти сын есім. быстрее на уроке спросили. 30

Ұлы Отан соғысы

«Ешкім де, ештеңе де ұмытылмайды» демекші, Ұлы Отан соғысы мәңгі тарих қойнауына енді. Бүгінде бұл сұрапыл соғыстың аяқталғанына 74 жыл болмақ, дегенмен бұл соғыста Қазақстандағы әр отбасынан жүздеген мың адам қолына қару алып, ұрыстарға қатынасып, елін, жерін, туғанын жаудан қорғап, Отаны үшін жанын бергендіктен, соғыс ұмытылмастай ізін қалдырды.

Сол бір сұрапыл жылдары Қазақ халқы өзінің Отанына, жеріне деген патриоттық сезімін, ұлттық мақтанышын дәлелдеді. 500-ден аса жерлестеріміз, оның ішінде 96 Қазақ Кеңес Одағының Батыры атағын алды. Қазақстандық жауынгерлер Украинаны, Белоруссияны, Балтық бойын, Молдовияны азат етуге қатысты. Мыңдаған қазақ жігіттері Кеңес әскерінің құрамында Шығыс Европа халықтарын Гитлердің тепкісінен азат етуіне ат салысты. Кеңестік Шығыс әйелдері арасынан бірінші болып Ленин орденімен және Алтын жұлдыз медалімен марапатталғандар — шығыстың қос шынары: пулеметші Мәншүк Маметова мен 54-атқыштар бригадасының Мергені (снайпер) Әлия Молдағұлова болды.

Соғыс жылдары Қазақстан сонымен қатар миллиондаған босқындарды қабылдап, қол ұшын соза білді, әрі майданға керекті оқ -дәрі мен азық-түлік жеткізуші үлкен арсеналға айналды.

Мен шығарманы Сырбай Мәуленовтің «Соғыстан қайтқан солдаттар» атты өлең жолдарымен тәмамдағым келеді:

Жаутаңдап қарап дала тұр,

Көз жасын сүртіп жаңа бір.

Хабарсыз ұлын сұрауға,

Жолыңды тосып ана жүр.

Қанша үйдің ұрлап адамын,

Қанша үйде сөніп қалды оттар.

Көрдің бе ұлын ананың,

Соғыстан қайтқан солдаттар?

Однажды человек принес и посадил цветок во дворе. Посаженный в хорошую землю цветок начал хөрошо расти опуская свои корни и цвести. Цветок любил все: и прозрачную чистую воду и свежий чистый воздух и яркие солнечные лучи. Смотрел на окружающую среду с любовью. Он был благодарен человеку, который посадил его. Но вдруг однажды цветок услышал как с низу издается чей то голос присмотревшись он видит внизу такой неприятный сорняк. Он говорит цветку: ты еще что пришла в эту жизнь. Отчаянный цветок ничего не мог сказать ему в ответ он расстроился глаза полные слез, потихоньку начал желтеть. Не расстраивайся, раздался голос цветка чуть постарше.. это сорняк. Кроме себя он ни о ком не думает. Потерпи вот увидишь скоро его не будет. На завтрашний день человек вырвал сорняк.у цветка опять поднялось настроение, начал снова расти и цвести. Цветок понял что в жизни есть и плохое и хорошее.