Мұхтар Омарханұлы Әуезов – қазақтың ұлы жазушысы, қоғам қайраткері, ғұлама ғалым, Қазақстан ғылым академиясының академигі (1946), филология ғылымдарының докторы, профессор (1946), Қазақ КСР-нің еңбек сіңірген ғылым қайраткері (1957)Ол қазіргі Шығыс Қазақстан облысының Абай ауданындағы Бөрілі деген жерде 1897 жылы 28 қыркүйекте туған. Шыққан руы қожа. Мұхтардың атасы Әуез ескіше сауаты бар, араб, парсы, ортазиялық түркі әдебиетімен таныс болған. Мұхтар бала кезінде атасының үйретуімен арабша хат таниды. Мұхтардың әкесі Омархан да, атасы Әуез де Абай аулымен іргелес отыратын, құдалы, дос-жар адамдар еді. 1908 жылы Семейдегі Камалиддин хазірет медресесінде оқып, одан кейін орыс мектебінің дайындық курсына ауысады. 1910 жылы Семей қалалық бес кластық орыс қазына училищесіне оқуға түсіп, соңғы класында оқып жүргенде «Дауыл» атты алғашқы шығармасын жазады. Училищені 1915 жылы аяқтап, Семей қалалық мұғалімдер семинариясына түседі. Семинарияда оқып жүріп Шәкәрім Құдайбердіұлының «Жолсыз жаза» дастанының негізінде «Еңлік-Кебек» пьесасын жазып, оны 1917 жылы маусым айында Ойқұдық деген жерде сахнаға шығарады.
Әлемнің ірі қалаларында Ботаникалық бақтар ашылған. Ботаникалық бақ – қала аумағындағы қоршауға алынған табиғи жасыл желекті арнайы аймақ.
Мұнда хош иісті сирек гүлдер, көп таралмаған ағаш түрлері биолог ғалымдардың арнайы бақылаумен өсіріледі. Дүниежүзінде кездеспейтін, тек бір талы ғана қалған өсімдік түрлері де бар. Табиғат үшін маңызы орасан, құнды өсімдіктерді де осы бақтардан көріп білеміз. Мұндай ботаникалық бақтар мемлекеттің қамқорлығына алынған.
Сөйте тұра барлық Ботаника бақтары көпшілікке арналған деуге болмайды. Кейбір мемлекеттер мұндай жасыл желекті өңірді туристік мақсатта пайдаланады. Енді бірін экологиялық орталық ретінде айрықша қамқорлыққа алған. Көптеген бақтар тек ғылыми мақсатта пайдаланылады. Ондағы өсімдіктер жұртқа көрсетіле бермейді.
