1. Жеті түрлi iлiм біл, жеті жұрттың тілін біл (мәтел) 2. Ана сүті бой өсіреді, Ана тілі ой өсіреді (мақал). 3. Көп тіл білген адамның жолы даңғыл (С. Шаймерденов). 4. Анамыздың ақ сүтімен бойымызға дарыған тілімізді ұмыту – бүкіл ата-бабамызды, тарихымызды ұмыту (Бауыржан Момышұлы). 5. Ана тілін білмейтін адам бір қолы жоқ шолақ адам сияқты... (Ғабиден Мұстафин).

Көкшетау қаласы орналасқан Көкшетау биіктікте, оны геологтар деп атайды Көкшетау глыбой және ол поэтикалық атауы - "Қазақ-Швейцария". Аңыз бойынша, алла Тағала жаратқан Жер мен населил оның адамдармен, қазақтар көрді, деп келгендердің тек дала және шөл, ал басқа жерлерде бар ормандар, өзендер, көлдер, тау жоталары. Қазақтар болды сұрай Аллаһ оның ол берді және олардың жерге болса да сәл сұлулығы, сонда Ол шұңқыр қалтасынан өз киім қалдықтары "жер тамашалығын" тастап, оларды жерге қазақтарға.

Көкшетау қаласының негізі 1824 жылы салынды ретінде кенті, казак станциясы, ал 1868 жылы ол уездным қала, бұдан әрі дамыды орталығы ретінде егіншілік және мал шаруашылығы сияқты курортты қаласы. Курорт "Бурабай" өз неподражаемыми сұлулығымен орналасқан 70 шақырым жерде орналасқан.

Бұл жақта жаз ыстық болады. Қар суымен дымқылданып жататын жер алғашқы ыстықта қызып, өсіп қауырт өседі.Бекеннің бақшасы да солай болды. Бір күні қауын, қияр еккен жеріне келсе, құлаш жайып өскен өсімдіктердің құлағы салпиып, әрі боп-бос болып қалыпты. Солғалы тұр екен деп қорыққан ол күдігін атасына айтты.

-Шөлдегендікі ғой, суару керек,-деді үлкен кісі.

Күрек алып, сонау көмейге барды. Арыққа су салып, жол бойы былтырдан қалған ескі шөптерін тазалай келді. Бақшаға жіберілген мол су әр түпке шымырлап сіңісімен-ақ, қияр, қауындар құлағын қалқайтып қайта көтеріліп жатыр. Бекен таң қалды. «Шөлі қанып не қарны тойған соң, ширай бастайын жан иесі секілді» деп ойлады ішінен.

Судан кейін өсімдік біткен бір күнде қаулап шыға келді. Әсіресе бүкіл бақшаға арам шөп лап қойды. Бекен екі күн бойы бақшасын тазартты. Атасы «маусым» деп атайтын бұл айдың ыстығы осал емес көрінді.

Арада бір-екі жұма өткен соң, анада еккен бір түйір дән құлаш-құлаш желі тартып, әуелі сары құлақ гүл ашты да, артынша түйін тастаған-ды. Міне, енді қара көк жапырақтың астынан сопиып-сопиып қияр пайда болды.

Алғашқы қиярды үзіп алғанды, алып-ұшып атасына жетті. Атасы ораулы бәкісін ашып:-Бекенім өсірген алғашқы көк қой, - десіп, әжесі екеуі жеді. Өзі де күртілдетті.

-Тәп-тәтті,-деді сонан соң. 
-Иә, адамның өз еңбегі сіңген қара суы да балдай тәтті болады, балам, - деді үлкендер.