«Танысу» диалог.
Мейрамбек: Сәлем, кітапхана қай жерде екенін айтып жібермейсің бе? Таба алмай жүрмін.
Алдияр: Сәлем. Осы дәліз бойымен жүріп, оңға бұрылсаң, «Кітапхана» деген жазуды көресің.
Мейрамбек: Көп рахмет!
Алдияр: Оқасы жоқ. Біздің мектепке жаңадан ауысып келіп жатырсың ба?
Мейрамбек: Иә. Отбасымызбен Қарағандыдан көшіп келдік.
Алдияр: Қош келдің! Танысып қояйық. Менің есімім – Алдияр.
Мейрамбек: Мейрамбек. Өте қуаныштымын.
Алдияр: Көмек қажет болса, айтарсың. Мен 6 «А» сыныбында оқимын. Дос болайық.
Мейрамбек: Рахмет, Алдияр. Әрине, дос болайық!
Шығармада тек табиғат-адам қатынасын ғана емес, сонымен бірге әке мен баланың арасындағы текетірестің де, қас пен дұшпан арасындағы араздық та көрсетілген. Бұл – үлкен адамзаттық мәселелер екенін белгілі. Қасқырлардың өз ішінде бір-бірін жеп жатқанда, қасқырдың адамға шаппауы мүмкін емес. Құрмаш өзінің хас жауы қасқырды аяғаны үшін де құрбан болып кетті. Дұшпанға аяушылық білдіру керектігі де байқалады бұл жерде. Әкенің, яғни Құрмаштың ағасы – Қасеннің де, әжесінің де ескертпелері еш әсер етпейді. Үлкендер қауымы мұның жаман іс екенін жақсы білді, себебі шынайы өмірдің қандай екенін түсінген жандар. Ал Құрмаштың барлық адамға, көпшікке, қарсы келуінің өзі ажалға қарсы келу болатын. Соңында ажал құшады, мұны шығарманы басыннан бастап аңғаруға болады.
