Балалар мен жасөспірімді дұрыс тамақтандыру олардың денсаулығын нығайтып, дене және ой қабілетінің дамуына мүмкіндік береді, еңбек ету мен сабақ үлгеру қабілетін артырады. Егер тамақтану дұрыс ұйымдастырылмаса, тиімсіз, яғни жеткіліксіз болса, организмде метаболизм, зат алмасу бұзылып, оның айналадағы ортаның зиянды әсеріне және әртүрлі жұқпалы ауруларға қарсы тұрарлық қабілеті төмендейді.
Балалардың тамақтануының үлкендерге қарағанда, едәуір айырмасы болады. Үлкендерге тамақ организмдегі тіршілік процестерін қолдану үшін, әртүрлі жұмыстарға жұмсалған күш қуатты қалпына келтіру үшін қажет болса, өсіп келе жатқан жас организмге тек өмірлік процестерді ғана қолдану үшін емес, сонымен бірге бүкіл организмнің өсу, даму, қалыптасу процесіне қажет.
Тамақтану сауаттылығының бес негізі бар:
1) Тамақ құрамында негізгі оректік заттардың болуы (нәруыз, май, көмірсу);
2) Тамақ рационында қосымша заттардың болуы (витаминдер, микроэлемент);
3) Тамақ нәрлігі адам жасына, денсаулық күйіне, табиғат климатына байланысты;
4) Тәулік бойынша тамақтану тәртібінің мөлшерін сақтау;
5) Тамақтанудың санитарлық – гигиеналық нормаға сай болуы.
Территория Казахского ханства интересовала правителей Джунгарии. Ведь они хотели наладить торговые отношения с Россией, Сибирью и народами Средней Азии через казахские земли и контролировать торговые пути. Во-вторых, на юге Казахстана наблюдается хороший интерес к пастбищам и торгово-ремесленным центрам. В то же время они решили собирать налоги с населения.
В 1723 году союзник Джунгарии Цеван Рабдан направил свое войско в Казахстан. Он вел агрессивную войну против казахского народа. Противник атаковал с семи направлений. Первыми жертвами джунгарского нашествия стали казахи Семиречья и Иртыша. Нападение джунгаров было неожиданным. Поэтому казахам пришлось бросить все свое имущество и бежать. Джунгары захватили города Ташкент, Сайрам и Туркестан. Этот период (1723-1727 гг.) В казахской истории называется «Актабан шубырынды, Алкакол сулама». Большинство казахов переселились в Среднюю Азию (Самарканд, Бухара, Хива). В те годы песня «Моя страна - луна» была выпущена как символ трагедии. Автор - Кожаберген Жырау.
Казахи потеряли много пастбищ. Были разграблены города в Жетысу и Южном Казахстане. Также были приостановлены торговые отношения с соседними странами. По словам Шакарима Кудайбердиевича, две трети казахов погибли. Сейчас часть его порабощена. Народ очень голоден. Народ Казахского ханства бежал в соседние страны. (это переводил 40 мин)
