Баяғыда түлкі мен аю болыпты. Олар күнде балық аулапты. Бір күні оларға бір қыз келді. – Сәлеметсіздер ме! Не істеп жатырсыздар? – Кет, қыз, сенің шашың ода-дода, балықты қорқытасың, – деді түлкі. – Жоқ, бұлқыз ода-дода емес, ол бұйра, – деді аю. Бір уақытта жел тұрды, қар жауды. Қыз тоңды. Аю өз тонын қызға берді. Қыз үйіне келді. – Сен тонды қайдан алдың? – деді шешесі. – Аю берді. – Аю жақсы екен, оны қонаққа шақыр, – деді шешесі. Аю қызға қонаққа келді. Аю және қыз шай iшті, балық жеді. Сосын қыз аюға үлкен балықтарды берді. – Балықтарды балаларыңызға апарыңыз, – деді қыз. – Рахмет! – дедi аю. Жолда аюдың алдынан түлкі шықты. – Аю, сен балықтарды қайдан алдың? – Бұйра қыз берді, – деді аю. Түлкі қызға келді. – Бұйра қыз, маған балық берші. Менің де балық жегім келеді, – деді түлкі. Қыз үндемеді, есікті ашпады. "Аю өте қу. Бұйра қызды мақтап, балық алды", – деп ойлады түлкі. Ал аю қу емес, ол мейірімді болды. 7-тапсырма. Мәтіннен қарамен жазылған сөздерге антоним және синоним жаз