1. Тоқ адам алдына қойған асты таңдап , қорлап отырады түк бағаламайды, себебі ол жоқшылық пен аштықты көрмеген. Оған қазірге балалар мысал бола алады. Олар көбіне мына тамақты ұнатпаймын, мынаны жемеймін,- деп отырады. Ал, аш адам олай істемейді, қандай тамақ болсада рахаттанып, рахметін айтып жеп қояды. Мақалдың мәні осы.
Ал екінші мақал ат қадірін жол жүрген біледі, себебі, ат адамды межелеген жеріне шаршамай жеткізеді.
Объяснение:
