Балаға ат қою
Қазақта бала туғаннан кейін ел ішіндегі аса құрметті қария(ға) немесе бала(ның) атасына, әжесі(не) немересінің атын қойғызады. Ат қоюдың өзінен бүкіл бір халықтың ұлттық ерекшелігі, ой-арманы, түсінігі ап-айқын көрініп тұрады. Мысалы, ерте заман(да) балаларға көз тию(ден) немесе жын-шайтан(нан) сақтасын деген оймен Итбай, Күшікбай, Жаманбай деген оғаш есім қоятын болған.
Адамға ат қоюдың себептері алуан түрлі тілек-мақсаттар(на) байланысты да болып келеді. Бала бай, дәулетті болсын деген мақсатпен Байбол, Дәулет, Алтынбек, Алтынбай; күшті де батыл болсын деп Арыстан, Батырбек, Қаһарман, Ербатыр; сұлу да көрікті болсын деп Айсұлу, Әсем, Ботагөз, Ажар; ақылды да тапқыр болсын деп Ақылбек, Ақылбай, Есбол сияқты есімдер. таңдап қойған.
Көптеген есімдер халық(тың) әдет-ғұрпына, күн, жыл аттарына да байланысты болып келген. Мысалы, Наурызбай, Жұмабай, Бейсенбай; балалары қайтыс бола берген отбасылар жаңа туған сәби Тоқтар, Тұрсын, Тоқтасын деген есімдер қойған.
А қандай бала? Үлкенге ізет, кішіге құрмет көрсететін, елгезек, әркез достарына қол ұшын созатын оқушы. Біз досым Дарын екеуміз әрқашан апайлардың айтқанын қалт жібермей ұғып, мұқият тыңдаймыз. Сыныбымызға көмектесуге дайын тұрамыз. Өйткені, бізге ата-анамыз, ұстаздарымыз, тәрбиешілеріміз солай үйреткен. Кез-келген адам білімді болуы мүмкін, тек оны дұрыс мақсатқа жұмсап, елімізге қызмет еткіміз келеді. Оқушылардың жаман әдеттерден аулақ болғаны жөн деп ойлаймын. Нашар қылықтарға үйір болсаң, жақын адамдарыңның көңіліне қаяу түсіресің. Қазіргі таңдағы оқушылар алдына айқын мақсат қойған, әдепті, әділетті, жат қылықтардан аулақ, терең білімді болу керек. Менің достарым сондай оқушылар.
Объяснение:
