Дүниедегі ең қиын нәрсе - шын сүйген адамыңнан қалған көңіл. Ол - шыққан жан, кешірімі мен кеңдігі болмайды екен. Сүю дегеніміз - сол сүйген адамыңның ғұмырын кешу, деп бір данышпан сәуегейсіпті... Ал, кештім... Ақыры не болды? Осылай аяқталмақ. Жо-жоқ. Сүю дегеніміз - әсте де сүйген кісіңнің құлы болу емес...емес...емес... Менің Ерікпен өткізген он жылым күң болумен өтіпті..."
Көз еті ашып, жанары әлсін-әлсін жұмыла берді. Жанары жұмылса болды: жылқылы ауыл, бие сауып отырған анасы, жайлаудың жайқалған қып-қызыл қырмызы гүлі елестейді...
