, мы сегодня на дестанционном обучении

Принадлежность в казахском языке выражается при окончаний принадлежности — тәуелдік жалғау. Такую конструкцию «существительное» + «окончания принадлежности» ещё называют притяжательной формой существительных.

Местоимение Аффикс Пример

менің -ым/-ім/-м менің қалам-ым (моя ручка),

дәптер-ім (моя тетрадь),

бала-м (мой ребенок)

біздің -ымыз/-іміз, -мыз/-міз біздің дос-ымыз (наш друг),

біздің дос-тар-ымыз (наши друзья),

үй-іміз (наш дом),

әке-міз (наш отец),

әке-лер-іміз (наши отцы)

сенің -ың/-ің/-ң сенің дос-тар-ың (твой друг),

сендердің дос-тар-ың (твои друзья),

әже-ң (твоя бабушка),

әже-лер-ің (твои бабушки)

сіздің -ыңыз/-іңіз, -ңыз/-ңіз Сіздің кеңес-іңіз (Ваш совет),

Сіздің жол-ыңыз (Ваша дорога),

Сіздің кеңес-тер-іңіз (Ваши советы),

Сіздердің жол-дар-ыңыз (Ваши дороги)

оның олардың -ы/-і, -сы/-сі оның қалам-ы (его ручка),

бала-сы (её ребенок),

әже-сі (его бабушка),

қыз-ым-ның қалам-ы (ручка моей дочки),

Қайрат-тың әже-сі (бабушка Кайрата)

В казахском языке после гласных и согласных используются разные варианты аффикса. Перед окончанием принадлежности глухие согласные заменяются звонкими.

Исходное слово менің (моя, мой) сенің (твой, твоя) біздің (наша) сіздің (ваша) оның, олардың (их)

мектеп (школа) мекте-б-ім мекте-б-ің мекте-б-іміз мекте-б-іңіз мекте-б-і

Существительные с несогласованным определением используются с окончаниями принадлежности 3-го лица.

город красивый город город Алматы его город

қала әдемі қала-сы Алматы қала-сы қала-сы

В случаях притяжательной формы третьего лица к основе слова прибавляются окончания -ы/-і, -сы/-сі.

Например: Бас-ы (его/ее голова), үй-і (его/ее дом), ана-сы (его/ее мать), іні-сі (его/ее брат).

Так как в казахском языке отсутствует грамматическая категория рода, то существительные в случаях притяжательной формы третьего лица могут переводиться на русский язык, как в мужском, так и в женском роде. Если существительное стоит в одном из двух падежей: Направительном падеже (Барыс септік) или Местном падеже (Жатыс септік), то после окончания принадлежности (тәуелдік жалғау) добавляется буква «н».

Мен қалада тұрамын. Я живу в городе. Мен Ақтау қала-сы-нда тұрамын.

Мен қалаға барамын. Я поеду в город. Мен Ақтау қала-сы-на барамын.

Существует также особая форма принадлежности, которая образуется с аффиксов -нікі/-дікі/-тікі (-нікі — после гласных; -дікі — после звонких и сонорных согласных). Эта форма используется, если существительное или местоимение выступает в роли сказуемого. Мынау сіздің кереует-ініз. (Это ваша кровать). Мына кереует сіз-дікі. (Эта кровать — Ваша). К существительному окончания принадлежности не добавляются. Особые формы принадлежности: менің — менікі, сенің — сенікі, оның — оныкі.

Объяснение:

Надеюсь

Ұстаз туралы шығарма Ұстаз-жас ұрпақтың рухани сәулеткері, қоғам, халық өзінің үміті мол болашағын тапсырытын сенімді өкілі. Олар сол сенімді ақтай отврып, зеделі де зерек, парасатты, ұлттық және адамзаттық құндылықтарды бойына дарытқан тұлғаларды тәрбиелеуде.
Қазақ мектебінің болашағы туралы М.Жұмабаев «Әрбір елдің келешегі мектебіне байланысты»деп айтып кеткенде тәуелсіз Қазақстан Республикасының тарихи әлеуметтік, мәдени рухани болмысындамытуға, қоғамдық өмір мен ұлттық мектепті қалыптастыруда ұстаздардың еңбегі зор. Жалпы балалар, ұстаздардың еңбегін тек оқушылар ғана бағаламаған, олардың алдында ұлы жазушыларда бас иген. Сонымен қатар өздерінің өлең жырларына қосып жырлап жүрген.
Сенде балалар осы ақын жазушылардың ұстаз жайлы жырлаған өлеңдерін білесіңдер ме? Білсеңдер қане өлең оқып жіберейік.
Балалар өлең оқиды.
Ұстаз болу- жүректің батырлығы,
Ұстаз болу- сезімнің ақындығы.
Азбайтұғын адамның алтындығы.
Мұғалім деген- ерекше тұлға дар шың,
Ұмытылмастай көңілде мәңгі қалатын.
Мұғалім деген-аяулы адам асыл жан,
Шәкіт кәңілңнде күн болып жайнап жанатын. 
Мектептің басты тұлғасы, жүрегі мұғалім. Егемен еліміздің ертеңін ойлар білімді де саналы, Отанын, туған жерін, ұлтын сүйетін ұлтжанды парасатты азаматта тәрбиелеуде мұғалімнің еңбегі орасан зор екенін баршамыз мойындаймыз. 
Ұстаз – ұлағатты есім. Шәкірттерін білім нәрімен сусындатып, тәлім-тәрбие беру, жақсы қасиеттерді бойына дарытып, адамгершілік рухта бағыт-бағдар беруде ұстаздың еңбегі зор. Сондықтан да ол әрдайым қасиетті тұлға ретінде ерекшеленеді.
Білім көшін жылжытып келе жатқан ұстаздар қауымына құрмет арта бермек! Сіздерді кәсіби мерекелеріңізбен шын жүректен құттықтаймыз!
Ұрпақтың ұлы мұраты жолында талмай еңбек етіп жүрген ұстаздардың төл мерекесіне арналған "Мектеп – білім тірегі, Ұстаз - оның жүрегі”
атты кешімізді бастауға рұқсат етіңіздер
Тәуелсіз ел атанып, төбемізге ту тігіп, тіліміздің мәртебесі артып, әлемге атымызды танытып жатқан кезеңде ұлттың, елдің болашағы – жас ұрпақ тәрбиесіне де мықты көңіл бөлінуі қажет.
Осы егеменді, тәуелсіз Қазақстанда өркениетке бастар жолдың бастауы – мектеп десек, мектептің басты тұлғасы, жүрегі – МҰҒАЛІМ.
Адамның адам болып қалыптасуына ата-аналармен қатар, мұғалімнің де рөлі зор.
Ұрпақ болашағы, халқымыздың келешегі қазіргі ұстаздардың қолында.
Ұстаз болу – жүректің батырлығы,
Ұстаз болу – сезімнің ақындығы,
Ұстаз болу – мінездің күн шуағы,
Азбайтұғын адамның алтындығы –
деп ақын Ғ.Қайырбеков жырлағандай, сөзі маржан, үні ән ұстаздардың бар болғанын мақтаныш етемін. Әрине, ұстаз жүгі – ауыр жүк. Ұстаздардың әсерлі үнмен, асықпай мәнерлеп сөйлеген сөзінен әрбір оқушыға деген қамқорлықтың, аналық, әкелік сезімнің дана ойдың ыстық лебі есіп тұрғандай. Иә, адамның жан дүниесін түсініп, ренжітпей, қателігін сездіре білу – бұл нағыз шеберлік емес пе?!
Осы ұстаздар жайында халқымыздың ұлы батыры Бауыржан Момышұлы "Ұстаздық - ұлы құрмет. Себебі, ұрпақтарды ұстаз тәрбиелейді. Болашақтың басшысын да, данасын да, ғалымын да, еңбекқор егіншісін де, кеншісін де ұстаз өсіреді... Өмірге ұрпақ берген аналарды қандай ардақтасақ, сол ұрпақты тәрбиелейтін ұстаздарды да сондай ардақтауға міндеттіміз” деген.
Бала бойына ата-анадан кейінгі ақыл-ой, адамгершілік, әдептілік, ар-ұят, ұлттық сана-сезімді сіңіруші адам – Мұғалім.
Ендеше өз ісіне берілген, жаңалықты жатсынбай қабылдайтын, шәкіртінің жанына нұр құйып, өмірге өзі де бақытты болып, өзгелерді де бақытқа жеткізсем деп жүретін ұстаздардың жөні де, жолы да бөлек.
"Ұстаздық еткен жалықпас, үйретуден балаға” деп Абай атамыз айтқандай, ұстаз еңбегінің қыр-сыры мол, қиын да жауапты, шығармашылық еңбек екендігін баршамыз мойындаймыз.
Ұстаз!
Осынау сөзде қаншама мән-мағына жатыр десеңізші! Ұлағатты ой иелері де, арман оты жүрегінде алаулаған жеткіншектер де, парасатты қоғам қайраткерлері де бір адамға қарыздар. Ол – Ұстаз! Алғаш "Әліппенің” бетін ашып, әріп танытқан, өмірдің қыр-сырын білуге, сан қилы құбылыстарды терең түсінуге мұрындық болып, жан дүниеңе нұрлы шуақ түсіріп, адамгершілікке баулыған мұғалімнің бейнесі көңіл төрінен орын алады ғой.
Ұстаз да диқан сияқты. Ол әр адамның жанына білім дәнін себеді. Әр шәкіртін аялап өсіріп, өмір атты шексіз ғаламға топшысын қатайтып ұшырады. Дәлірек айтсақ, адамды өмір сүре білуге тәрбиелейді. Сол үшін бойындағы асыл қасиеттерін шәкірттеріне сіңіріп, тер төгеді.