Каз яз сор быстрее Казахский язык

« Айқұлақ » - ұлттық ойын. Бұл ойын көктем, жаз айларында ойналады.« Айқұлақ »ойнау үшін кешқұрым ауыл балаларыжиналып,орталарынан үш баланы шығарады. Олардың бірі - қасқыр, бірі - қойшы, бірі ит болады. Қасқыр болатын баланың маңдайын орамалмен байлайды арқасына киім-кешек тығып томпайтады. Балалар қасқырды жасырады. «Қойшыға » жыртық шапан, қолына таяқ ұстатады. «Ит» қойшыға еріп, қойдың қасына жатады. Қалған балалар қой болады. Содан соң «қойлар» дүр етіп үркеді , «ит» абалайды, «қойшы» «қойларды» айырып алады.« Қасқыр» қайта- қайта шауып, бірде құр кетіп, бірде алып кетіп жүріп, «қойлардың» бәрін тауысады. Осылай ойын аяқталып, алғашқы тәртіппен қайта басталады.

Өз елің – алтын бесігің.

Бірде бізге мұғалім “қандай елдерге барып,саяхат жасағыларың келеді?” деп сұрақ қойған.Сыныптастарым: “Жапония!Ұлыбритания!АҚШ!” - деп шулап қоя берді.Ал мен болсам үнсіз қалдым.Үйге келіп бұл сұраққа шындап ойлағанымда “туған жерімнен басқа жаққа кеткім де келмейді” деп шештім.Әрине, әркімге әрқалай.Алайда менің Қазақстаным өзіме қымбат та қадірлі, сүйікті әрі аяулы.Қазақ жерінің асты да,үсті де қазынаға бай.Ал қазақ халқының жомарттығына,ақкөңілділігіне еш халық тең келмейді.Мен осы жерде қасиетті алтын бесікте ардақты ана сүтімен көзімді аштым,есейдім.Мен осы жерде дара ұстаздарыммен білім алудамын.“Туған жердің күні де ыстық,түні де ыстық" демекші,маған Қазақстанның аптап ыстығы да қатаған сары аязы да өзінше жылы,қымбат.Басқа елде бар нәрсе менің де байтақ туған жерімнен табылады.Сондықтан да мен “өз елің – алтын бесігің” деген қағиданы нық ұстанып,туған елім мен жерімнің өркендеуіне ат салысатын боламын.