Что это за стиль текста Ақыраптың ұзақ түнінде Махамбеттің
ұйқысы шала болды. Әлденеден көңілі
алағаржақтанып, жүрегі өрекпіп, дөңбекшіп
шықты. Төсектен ерте тұрып, тысқа шығып
еді. Үйінің жанында біраз тұрып қалды.
Таң көктемнің таңындай толықсып атты. Күз
таңының мұншалық сұлулығын бұрын
көрген емес. Күн де көктемнің күніндей
айдарланып, сансыз алтын найзасын
шашағымен шашырата шықты. Қазіргі сәтте
шашақты найзадан айрылған күн күйеудің
жыртысқа түскен сал орамалындай
пәршектенген кіреуке бұлттардың арасынан
сығалап қарайды. Асқа тіккен алтын
жамбыға да ұқсап кетеді...
Сауыры жалпиған шексіз даланың ішке
бүккен бүйрегіндей дөңгеленген Қараойда
Махамбеттің жалғыз үйі отырғанына үш
айдың жүзі. Үстінен құс ұшпайтын шөл ойпаң
көлденең көзден таса. Дүрбі де тарта
алмайды. Бағзы заманда Батыйдың жер