Сұлтанмахмұт Торайғыров "Кім жазықты" өлеңі туралы ақпарат

Досыма хат.
Қымбатты досым,біздің кездеспегенімізге көп болды!Мен бір апта бұрын сенің хатыңды алып,қатты қуанған едім.Бос уақытымда саған жауап бергім келді.Қалың қалай?Демалыс қалай өтіп жатыр?
Күндер зымырап өтіп жатыр.Демалысымыздың бір айы өтіп кетті.Мен мектеп пен сыныптастарымның біразын сағына бастадым.Барлығын көруге асығып жүрмін,жазды қалай өткізгендерін білгім келеді.
Мен осы жазды саяжайда ата-анам,қарындасыммен бірге өткіземін.Қалаға жиі бармаймыз.Ол жақ мені тартпайды да.Саяжайда өте жақсы.Ауа-райы да жақсы,өте ыстық.Біз күнде отбасымызбен өзенге жүзуге барамыз.Жағажайда көп уақытымызды өткіземіз.
Ал сенде қандай жаңалықтар бар,ата-анаң қалай соны жазып жібер.Сендерде не боп жатырғаны маған қызық.
Сау бол!Күзде мектепте көріскенше!
Сенің досың.

Дүниедегі ең қиын нәрсе - шын сүйген адамыңнан қалған көңіл. Ол - шыққан жан, кешірімі мен кеңдігі болмайды екен. Сүю дегеніміз - сол сүйген адамыңның ғұмырын кешу, деп бір данышпан сәуегейсіпті... Ал, кештім... Ақыры не болды? Осылай аяқталмақ. Жо-жоқ. Сүю дегеніміз - әсте де сүйген кісіңнің құлы болу емес...емес...емес... Менің Ерікпен өткізген он жылым күң болумен өтіпті..."

Көз еті ашып, жанары әлсін-әлсін жұмыла берді. Жанары жұмылса болды: жылқылы ауыл, бие сауып отырған анасы, жайлаудың жайқалған қып-қызыл қырмызы гүлі елестейді...