Доспамбет жырау — жырау, қолбасшы, батыр. Доспамбет жырау қазақ халқының қалыптасу кезеңінде өмір сүрді. Кіші Ноғай ордасында әскери қолбасшы болған. Дешті Қыпшақты көп аралаған, Бақшасарайда, Стамбұлда болған. Қырым ханының жағында көптеген әскери жорықтарға қатысқан. Тайпааралық ұрыстардың бірінде қаза тапты.Доспамбет жырау жырларынан оның мұрат-мақсаты, түсінік-талғамы, дүниеге көзқарасы анық аңғарылады. Отан қорғау, елге, жерге деген сүйіспеншілікті бейнелейтін жырларында қырым, ноғай, қазақ жұртының іргесі бүтін, ешкімге бас имейтін ел болып отырған заманды аңсау сарыны байқалады. Жырау ол заманды қайтып келмес бақытты өмір ретінде толғайды (“Айнала бұлақ басы таң”, “Тоғай, тоғай, тоғай су”, “Азау, азау дегенің”, “Арғымаққа оқ тиді”, “Қоғалы көлдер, қом сулар”, “Айналайын, Ақ Жайық”, т.б.).
Көшпелілер – отырықшылар; Өркениет – айуандық; дөрекілік; мәдениетсіздік; Аймақтарда – қала/ауыл ішінде; Көшіп-қонып – отырып (отырықшы); көшіп-қонбай; Тіршілік ететін – тіршілік етпейтін; Ылғалдың – құрғақтың; Далалы – үйлі; Жартылай шөлейт – шөлейт; Мүдделі етті – мүдделі етпеді; Тамсана жазды – тамсана жазбады, тамсанбай/таңырқамай/таңдаңбай жазды; Жазбалары – оқулары; Жабайы – үй; жабайы емес; Тағы – үй; жабайы емес; Соғыс өнеріне жетік – соғыс өнерін меңгермеген; Кері көзқарас – оң көзқарас; Жоюды мақсат етті – жоюды мақсат етпеді.
Подробнее - на -
Объяснение:
Подробнее - на -
