Мен футболға қызығушылықты мектепке барғаннан кейін көп ұзамай бастадым. Бірде менің туыстарым теледидардан қандай да бір ойынды көріп жатқанын байқадым. Содан кейін мен бұл ойынның футбол деп аталатынын білген едім, бірақ мен оның ережелерін әлі білмедім және жалпы қызықтырмады. Бірақ менің туыстарым маған футбол туралы айтты, мен ережелерді білдім, кейбір командалар мен ойынның ерекшеліктері туралы білдім. Мен біраз уақыт футболды ғана қарап, оны ойнау туралы ойланбадым. Біраз уақыттан кейін мен сыртқа шығып, достарыммен сөйлестім және біз де осы керемет ойынды ойнауды шештік.Біз жақсы компанияны, сапалы допты тез тауып, көп ұзамай футболды өзіміз ойнай бастадық. Белгілі болғандай, оны ойнау көргеннен гөрі қызықты. Футболда кемелділіктің шегі жоқ екенін түсіну керек, бұл ойынды болжау қиын, командаңыздың жеңетінін немесе жеңілетінін ешқашан білмейсіз. Мұның бәрі ойынға ерекше қозғау мен қызығушылық тудырады, оны қайта-қайта келтіруге мәжбүр етеді.
Айтыс – халық мұрасы .
.
Әрбір халықтың өзіне тән салт – дәстүрлері, әдет – ғұрыптары, халық ауыз әдебиеті, мәдениеті, тәрбиелік ұстанымдары бар. Міне, осы асыл қазынамыз бізге ұрпақтан ұрпаққа сан ғасырлар бойы аманат ретінде ұласып, ұлттық болмысты жоғалтпай, өзгелерден ерекшелеп тұратын айна секілді. Бізде өз кезегімізде бұл құндылықтарды қастерлеп, келер ұрпаққа осы күйінде жеткізуіміз керек.
Ата дәстүрін ардақтау – қазақтың халық педагогикасының ұлттық ұжданы. «Атадан бала тусайшы, ата жолын қусайшы» деп, халық атадан балаға мұра болып келе жатқан жақсы қасиеттерді келесі ұрпақтың бойына сіңіріп, ізгілікке тәрбиелейді.
Қазақ халқының екі жүзге жуық салт – дәстүрі, сенім – ырымдары, ұлттық ойындары бар, олардың әрқайсысының тәрбиелік те, танымдық та маңызы зор. Осы ретте айтыстың алар орны ерекше.
Айтыс – қазақ халқының ертеден қалыптасқан жыр жарысының бір түрі. Айтысқа суырып салма ақындар мен көркем сөз шеберлері қатысады. Айтыста ел басқарып отырған басшылардың кемшіліктері, сондай – ақ өмірдегі келеңсіздіктер ашық айтылады. Айта кететін бір жайт, айтыс бүгінгі күнге дейін жетіп, тәрбиелік мәнін жоғалтпаған жыр жарысы. «Атамұра – асыл қазына » демекші, осындай ұлттық дәстүр, ғұрыптарымызды сақтап, қастерлеуіміз қажет.
