"Талай да талай шыңды астым,
Тастағы гүлмен мұңдастым.
Қарағайлармен құрдаспын,
Қайыңдармен сырласпын.
Тайсалмай өзім тауда өстім,
Таласар, қане, бар ма ешкім?!" деп ақиық ақын Мұқағали Мақатаев жырлағандай мен Қазығұрт тауының етегінде туып - өстім.
Таулардың, шынымен де, бір беймәлім сыры бар сияқты. Осынау асқар тау, тау басынан сылдырап аққан су, жайқала өскен жасыл желек, жарқыраған күн мен көк аспан - мұның бәрі туған жерімнің әсем табиғатының тек бір көрінісі ғана.
Тауда бір рет болған адам оны мәңгілік жүрегінде сақтап қалады. Таудан қуат алып, оның алыбы мен сұлулығына тәнті болары сөзсіз.
Тау етегінде орналасқан ауылымыздың табиғаты да ерекше. Жылдың қай мезгілі болмасын тауға шығып, шынығып, қуат алғанды ұнатамын. Таудан сылдырап аққан мұздай суды ішіп, шөлімді бір қандырамын.
Объяснение:
Кітап-жақсы түсіну қию жаңа!Сол барлық біледі және көптен, бірақ оларды оқы- сүйеді, себебі не сол өте қапырық іс және уақыттың шығысының впустую есептейді.Бірақ қашан біз бірнәрсені таны- біз қалаймыз айтар-айтпастан кітапты аламыз және Есқалилар !!бас менің достар тәуір немен кітаптар бол-, мен кітаптарды ғой сол өте еліктіргіш іс өте оқу сүйемін!Ал менің досым және сабақтастар туралы менімен над күледі және абалатады!білем олар тағы өздер ешбір кітапты оқымады және сияқты сол білмейді қызық!
