1.Бірыңғай мүшелер қандай жалғаулық шылаулар арқылы байланысқан? Тек жері биік болғандықтан жеміс өседі,бірақ піспейді. Аталғаулы Б) ыңғайлас В)қарсылықты Г) кезектес Д)мезгілдес 2.Егер жалпылауыш сөз бірыңғай мүшелерден кейін келсе, қандай тыныс белгісі қойылады? А) нүктелі үтір Бүтір В) нүкте Г)сызықша Дқос нүкте 3.Бірыңғай мүшелердің анықтамасын табыңыз. А) Дыбысталуы бірдей сөйлем мүшелері Б)Тұлғасы әр түрлі сөйлем мүшелері В)Синтаксистік қызметі бірдей,өзара тұлғалас сөйлем мүшелері Г) Әр түрлі сұраққа жауап беретін сөйлем мүшелері Д) Әр сөз табына жататын сөйлем мүшелері 4.Бірыңғай мүшелерді байланыстыратын ыңғайластық жалғаулық шылаулар кайсы? А) та, не, немесе Б) және, мен,әрі В)бен.Я, Яки Г)мен,бірақ, алайда Дме,ма, ше 5.Асан, Самат,Жандос-үшеуі оңаша әңгімелесіп отыр екен. Мына сөйлемде жалпылауыш мүше қайсысы? Адсан Б)Жандос В)оңаша Готыр Д)үшеуі

Железную руду, кокс и известняк помещают в шахту доменной печи. Руда содержит оксид железа, кокс получают нагреванием угля без доступа воздуха, а известняк состоит из карбоната кальция. Горячий воздух подается в нижнюю часть доменной печи. По мере сгорания кокса содержащийся в нем углерод вступает в реакцию с кислородом воздуха, в ходе которой образуется оксид углерода. Горящий кокс нагревает сырье в нижней части печи до температуры выше 1600 градусов по Цельсию. При такой температуре кислород, содержащийся в оксиде железа, вступает в реакцию оксидом углерода. В результате получается диоксид углерода, а из руды высвобождается практически чистое железо(чугун) и стекает на дно печи. Расплавленный чугун выливают из нижней части печи каждые 3-4 часа. Известняк взаимодействует с песком, глиной  и другими содержащимися в руде примесями, образуя так называемый шлак. Расплавленный шлак, будучи легче чугунного расплава, скапливается на поверхности металла и время от времени удаляется из печи через специальное отверстие – летку.  Выбирай)

Жұлдызшы– ежелгі дәуірлер мен орта ғасырларда аспан денелерінің қозғалыстарын бақылаумен шұғылданған адам, астроном. Ежелгі Мысырда (Египет), Вавилонда, Үндістанда, Грекияда Жұлдызшы аспан құбылыстарын бақылап, күнтізбе есебін жүргізіп отырған. Орта ғасырларда араб елдері мен Орталық Азияның Жұлдызшылары астрономияның кейбір заңдылықтарын ашқан. Ежелгі түркі тайпаларында да Жұлдызшылар болған. Қазақ тіліндегі көптеген жұлдыз атаулары (Жетіқарақшы, Үркер, Темірқазық, Босаға, Таразы, т.б.) бізге ежелгі түркілер дәуірінен жеткен. Жұлдызшылар жыл мезгілдерін, мал төлдету, бие байлау, күзем алу, жайлауға, күзеуге, қыстауға көшу мерзімдерін, т.б. көпшілікке жариялап отырған. Соңғы жылдары археологтар Орталық Қазақстандағы Жанғабыл өзенінің бойынан 8 – 10 ғасырларда жерленген Жұлдызшының зиратын тапты. Онда қабірге мәйітпен бірге “жұлдызтас” – метеорит салынған. Зират үстіне оба үйіліп, жанына граниттен шабылған тас мүсін қойылған. Бұдан Жұлдызшылардың көшпелілер өмірінде елеулі рөл атқарғандығын көреміз. Жұлдызшылардың кейбіреуі астрологиямен де айналысқан. Дәстүрлі қазақ қоғамының астрологтары “Нұждұм”, “Талиғынама” деп аталған араб және парсы тілдеріндегі бал ашу кітапшаларын пайдаланған. [1]