"қаласында уш жыл оқып,жайлаудағы әке үйіне күн кешкіре жеткен он үш жасар шәкірт абай аттан түскен бетте,амандасу үшін шешесіне қарай жүреді.сонда ақылды да байсалды ана ұлжан: "әй,,анда әкең тұр,әкеңе барып сәлем бер! "-дейді.бір сәтке қ сезім жеңіп,қателік жіберіп алғанын түсінген жас абай кілт бұрылып,ортасында әкесі кұнанбай бар шеткерірек тұрған топқа қарай адымдай жөнелді". ұлы жазушы ұлжан ананың отбасындағы тәрбиесін осылайша үлгі утіп көрсеткен