Первести, на заранее ) ! сәлем беру. амандасу. ерте заманда ата- "ер, әйел" деп бөлінбей бірімен-бірі "армысыз? " деп амандасқан. "бармыз" деп жауап қайтарады екен. ерлер өзінен үлкен ға оң қолын кеудесіне қойып "ассалаумағалейкум! " деп сәлем беретін, үлкендер "уағалейкумәсәлем! " деп сәлемін алатын болған. бұл екі сөздің де мағыналары өте терең. біріншісі - "алланың нұры жаусын! " деген мағына берсе, екіншісі - "саған да нұр жаусын! " деген мағына береді екен. басқа мұсылман елдері осы сәлем беру мен сәлем алуды ер, әйел деп бөлмей жаппай қолданса, ал қазақ халқына сәлем беру мен сәлем алу тек ер арасында ғана болуға тиісті деген ұғым қалыптасқан. сондықтан, ер ға сәлемді қалай берудің жолын үйретсе, қыз ға амандасудың жолын үйретеді, яғни, қыз өзінен үлкен ға (ер болсын, әйел болсын) басын сәл иіп, "сәлеметсіз бе? " деуі керек. нәресте сәлем беріп амандасқанда, аман-сәлемді жай ғана қабылдай салмайды: "таудай азамат бол! көп жаса! " -деп алғыстарын жаудырады. мұның өзі ынталандыра, құлшындыра түседі. ол енді сәлем беруде, амандасуда қате жібермеуге тырысады. үлкендердің жақсы лебізін естуге құмартады. егер үлкен кісі ң аман-сәлемін жай ғана қабылдай салса, жүрегі қанағат таппайды, нәумез болып қалады. қазіргі көп айтылатын " тәрбиесі - баршаға ортақ" дейтін сөздің түп төркіні осында болса керек. сөйтіп, қазақ даласында тәрбиесі тек өз ата-анасының ғана міндеті емес, дүйім жұрттың ортақ ісіне айналған.